II SA/Gl 557/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta T. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy na parceli nr [...] położonej w T. przy ul. [...] i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Przedmiotowe rozstrzygnięcie Kolegium zostało zaskarżone do sądu administracyjnego przez A. K. – S. Na rozprawie sądowej w dniu 30 października 2008 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Uzasadniając cofnięcie podał, że w toku ponownego rozpatrywania sprawy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy została ona umorzona decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. Wnioskujący o ustalenie tych warunków cofnęli bowiem wniosek wszczynający postępowanie w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Sąd zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a. ) skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, chyba, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy brak jest zdaniem Sądu podstaw do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi. Cofnięcie to należało uznać za skuteczne. Skutkuje to umorzeniem postępowania sądowego zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Sąd nie mógł uwzględnić przy tym wniosku skarżącej o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania gdyż zgodnie z treścią art. 209 ustawy p.p.s.a. Sąd rozstrzyga taki wniosek tylko w orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy, które to przypadki w niniejszej sprawie nie zachodzą. Brak było też podstaw do orzeczenia po myśli art. 232 § 1 ustawy p.p.s.a. w sytuacji gdy skarga została cofnięta dopiero na rozprawie sądowej.