II SA/Gl 558/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. J. P. wniosła skargi na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oraz na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia [...]r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, rozdzielono powyższe skargi. Skargę w niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia [...]r. nr [...] i przekazano ją temu organowi w dniu [...] r., celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Organ udzielił odpowiedzi na skargę pismem z dnia 10 maja 2010 r., sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 558/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta G. decyzją z dnia [...]r. nr [...] nakazał J. P. rozbiórkę obiektu kontenerowego – garażu. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu [...]r. Organ pouczył skarżącą, że przysługuje od tej decyzji prawo wniesienia odwołania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w terminie 14 dni od daty doręczenia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji, jednakże postanowieniem z dnia [...]r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez skarżącą do sądu administracyjnego. J. P. wniosła natomiast skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia [...] r., a więc organu I instancji. Skarżąca wniosła zatem skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, gdyż jej odwołanie - jako wniesione po terminie nie zostało merytorycznie rozpatrzone. Z tego powodu skarżąca była uprawniona do wniesienia skargi nie na decyzję organu I instancji (jak to uczyniła), lecz na wydane postanowienie organu II instancji z dnia 14 listopada 2008 r. Na decyzję organu I instancji przysługiwało skarżącej zgodnie z treścią art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm., zwanej dalej kpa) odwołanie, z czego skarżąca skorzystała. Należy podnieść, że skarżąca została prawidłowo pouczona przez organy I i II instancji, w jaki sposób może kwestionować wydawane akty. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. Na marginesie należy jedynie zauważyć, że nawet gdyby potraktować wniesioną skargę jako skargę na ostateczne postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. wydane w drugiej instancji, to skarga podlegałaby również odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu na postanowienie wnosi się w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. Termin ten nie został przez stronę dochowany, bowiem upłynął on w dniu [...]r. (postanowienie [...]WINB w K. doręczono skarżącej w dniu [...]r.).