II SA/Gl 559/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L-K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 559/17 postanawia odmówić wykładni wyroku Wyrokiem z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 559/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.L-K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 4 grudnia 2017 r. Pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła o wykładnię ww. wyroku w zakresie jego treści, a w szczególności przedmiotu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wniosek A.L-K. w tym przedmiocie okazał się niezasadny. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zatem zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy lub uzupełnienia poprzedniego orzeczenia. Wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku nie może mieć na celu udzielenia odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (postanowienia NSA z 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04, z 5 kwietnia 2005 r., OZ 1226/04, z dnia 16 stycznia 2008 r., I OZ 1011/77). Skarżąca domagała się we wniosku wykładni wyroku poprzez wyjaśnienie jego treści, a w szczególności przedmiotu sprawy. Należy wskazać, że Sąd wyrokiem z dnia 21 września 2017 r. oddalił skargę skarżącej na postanowienie organu drugiej instancji, co oznacza, że zostało ono uznane za zgodne z prawem. Uzasadnienie wyroku zawiera jednoznaczne omówienie i wyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii faktycznych i prawnych. W ocenie Sądu żądanie skarżącej wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, zaś sformułowania zawarte zarówno w wyroku oraz jego uzasadnieniu są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego, na kwestię wykonania wyroku, czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej. Przywołana przez stronę wątpliwość dotycząca przedmiotu sprawy nie stanowi w istocie kwestii wątpliwej bowiem przedmiot ten jest tożsamy z przedmiotem orzeczeń organów. Organy orzekły w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji zobowiązującej przedsiębiorcę przesyłowego do usunięcia urządzeń elektroenergetycznych, natomiast Sąd orzekł w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.