II SA/Gl 559/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 18 maja 2018 r. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Nadto w niniejszej skardze zawarł wniosek o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania powyższego wniosku poprzez wskazanie czy wnosi, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej P.p.s.a.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyznaczono termin 7 dni pod rygorem uznania, że skarżący takiego wniosku nie wnosi. Nadto poinformowano o konieczności uzasadnienia przedmiotowego wniosku. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jednocześnie wskazując, iż posiadanie prawa jazdy przez jego mandanta jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Nadto stwierdził, że skarżący w zasadzie 2/3 czasu spędza za kierownicą, a charakter prowadzonej działalności wymaga stałej gotowości przemieszczania się. Dodatkowo nadmienił, że każdy dzień bez aktywności zawodowej przynosi skarżącemu duże straty, jest bowiem odpowiedzialny za siebie i swoich pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności uzasadniają uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpatrując wniosek złożony w tej sprawie, Sąd uznał, że uprawdopodobniono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci utraty przez skarżącego źródła utrzymania, z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami, a w konsekwencji likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej, z której skarżący czerpie źródło utrzymania. Na marginesie należy zauważyć, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.