II SA/Gl 56/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...] r. znak [...] mocą której orzeczono o przywróceniu poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu działek nr ewid. 1, 2, położonych w M., poprzez nałożenie na K. Z. obowiązku doprowadzenia do zaprzestania prowadzenia na ww. działkach działalności gospodarczej w zakresie handlu opałem i materiałami budowlanymi, z jednoczesnym usunięciem z terenu działek znajdujących się na nich obiektów, wszelkich składowanych materiałów i towarów objętych działalnością oraz sprzętu zmechanizowanego, nośników reklamowych, a także samochodów służących prowadzonej działalności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący K. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że prowadzona przez skarżącego firma stanowi wyłączne źródło dochodu jego oraz czterech zatrudnionych tam pracowników. Wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi dalsze prowadzenie tej działalności, bowiem skarżący nie posiada innej nieruchomości, na której miałby możliwość jej prowadzenia. Skarżący mieszka w bloku i nie ma możliwości przeniesienia zakupionego przed okresem grzewczym węgla, a także sprzętu służącego do prowadzenia działalności. Zakup zaś innej nieruchomości stanowi dla niego wydatek niemożliwy do zrealizowania. Konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji będzie również konieczność rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi osobami oraz znaczne straty finansowe wynikające z braku możliwości realizacji ustalonych wcześniej zleceń dotyczących sprzedaży opału. Wreszcie podniesiono, że skarżący w okresie od listopada do marca sprzedaje największą ilość opału. Środki ze sprzedaży stanowią również źródło jego utrzymania poza okresem grzewczym, a zatem od kwietnia do października. W przypadku zaprzestania sprzedaży w aktualnym sezonie grzewczym, skarżący pozostanie bez środków do życia w pozostałej części 2018 roku. Nawet w przypadku rozpoznania sprawy przez Sąd w marcu tego roku, już w kwietniu skarżący nie będzie miał komu sprzedać zakupionego opału. Dodatkowo wskazano, że niemożliwym będzie odwrócenie skutków rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi u skarżącego osobami, które podejmą pracę u innych pracodawców. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówiło wstrzymania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący od dłuższego czasu prowadzi działalność, która jest niezgodna z przeznaczeniem planu miejscowego dla wskazanego terenu. W ocenie organu skarżący miał czas i możliwość, aby działalność tę zalegalizować, czego jednak nie zrobił, w związku z czym winien liczyć się z konsekwencjami prowadzenia działalności na wskazanym terenie bez uzyskania wcześniej decyzji o warunkach zabudowy, a obecnie w sposób niezgodny z zapisami planu. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. ), dalej w skrócie ustawy, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja dotyczy przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu poprzez zaprzestanie prowadzenia przez skarżącego, na określonym terenie, działalności gospodarczej, będącej jego jedynym źródłem utrzymania. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji, ze swej istoty, spowoduje ziszczenie się przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, tj. spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności skarżący straci korzyści majątkowe związane ze sprzedażą opału i materiałów budowlanych. Skarżący będzie również zobowiązany do usunięcia znajdujących się na określonym terenie obiektów, wszelkich składowanych materiałów i towarów oraz sprzętu zmechanizowanego, nośników reklamowych i przeniesienia ich na inny teren, który będzie musiał zakupić lub wynająć, co niewątpliwie pociągnie za sobą wysokie nakłady finansowe. Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej grozi także wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności zwolnienia zatrudnionych pracowników oraz utratą stałych kontrahentów, co może spowodować dodatkową szkodę majątkową. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 ustawy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia