II SA/Gl 560/24
PostanowienieWSA w Gliwicach2024-05-28
Skład orzekający: Wojciech Gapiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba nieposiadająca interesu prawnego może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona wyłącznie przez podmiot posiadający własny, indywidualny interes prawny wynikający z przepisu prawa. Osoba nieposiadająca takiego interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny, nie ma legitymacji do wniesienia skargi, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
B. K. i D. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. dotyczącą świadczenia pielęgnacyjnego. Decyzja ta była poprzedzona decyzją Wójta Gminy P. z dnia 23 lutego 2024 r. Skarżąca B. K. była adresatem obu decyzji, natomiast D. K., jej syn, nie posiadał własnego interesu prawnego w sprawie.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę D. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. nr SKO.4106.273.2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę D. K.
Pismem z dnia 3 kwietnia 2024 r. B. K. (dalej: "skarżąca") i D. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. nr SKO.4106.273.2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (postanowienie NSA z 8 stycznia 2020r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawem materialnym, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi. Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest jedynie skarżąca – B. K., która była adresatem zarówno decyzji organu I instancji – Wójta Gminy P. z dnia 23 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego i decyzji organu II instancji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. nr. SKO.4106.273.2024.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że jedynie skarżąca posiadała interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., a tym samym była uprawniona do wniesienia skargi w sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł również D. K. – syn skarżącej. Uwzględniając powyższe D. K. nie przysługiwał własny, indywidualny interes prawny w zaskarżeniu decyzji, a co najwyżej interes faktyczny w rozpoznawanej sprawie, który jednak nie daje ochrony sądowej. W konsekwencji nie mógł on skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego. Brak interesu prawnego powoduje bowiem niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło