II SA/Gl 562/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W skardze T.N. z dnia [...] r. na decyzję ustalającą na wniosek A.W–K. warunki zabudowy i zagospodarowania ternu zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie podała jednakże żadnych okoliczności, które uzasadniałyby ewentualne przychylenie się do złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek brak jest podstaw do przyjęcia, iż możliwe jest wstrzymanie wykonalności decyzji o warunkach zabudowy terenu. Zważyć bowiem przyjdzie, że co do zasady wykonanie aktu administracyjnego to spowodowanie, w sposób dobrowolny lub przymusowy (w drodze egzekucji), takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W tym sensie decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie nadaje się do wykonania. Pomimo, że jej uzyskanie stanowi jedno ze stadiów procesu inwestycyjnego, to jednak jej uzyskanie nie uprawnia strony do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych. Stanowi bowiem jedynie formalny wymóg, od spełnienia którego uzależnione jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Z tego też względu nie można tu mówić o "wykonalności" decyzji w znaczeniu, w jakim zwrot ten został przyjęty w art. 61 § 3 P.p.s.a. Na marginesie poczynionych uwag można jedynie zauważyć, że nawet, gdyby dopuścić możliwość innej interpretacji przywołanego przepisu, wniosek strony podlegałby oddaleniu, gdyż nie powołała ona żadnych okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności zaś nie można w przypadku takiego wniosku powoływać się na wadliwość decyzji administracyjnej, gdyż ta kwestia jest przedmiotem oceny dokonywanej przez Sąd przy wydawaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie sądowe. Z przywołanych wyżej powodów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.