II SA/Gl 563/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 16 października 2012 r. R. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r. nr [...] w części dotyczącej podmiotu zobowiązanego i orzekającą o nałożeniu na R. Z. obowiązku rozbiórki obiektu o konstrukcji szkieletowej położonego na działkach o nr [...] i [...] w M. Jednocześnie w skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania aktu lub czynności, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż warunkiem uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, LEX 261365). Podkreślić należy, że jest to jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, nie zaś udowodnienia wystąpienia powołanych przesłanek. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W złożonym wniosku strona skarżąca nie powołała się na żadną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Tymczasem to skarżący winien był wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono. Przedmiotem skargi jest rozbiórka obiektu budowlanego – blaszanego garażu o wymiarach 3 metry na 6 metrów i konstrukcji szkieletowej z kątowników, pokrytego blachą trapezową, z dachem jednospadowym skierowanym na działkę właściciela. Niewątpliwie decyzja o nakazie rozbiórki ze swojej natury powoduje zmiany stanu rzeczy, nie oznacza to jednak, że jej wykonanie zawsze powodować będzie trudne od odwrócenia skutki. To na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że takie okoliczności zaistniały. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia ww. okoliczności, nie wskazał bowiem, na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki wykonania decyzji, jak również że w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.