II SA/Gl 564/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Śląski uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. Budowa drogi wraz z infrastrukturą towarzyszącą ulicy [...] w K., co do której orzekł co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania powyżej decyzji Wojewody Śląskiego. Pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę na trudne bądź wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki wykonania tego aktu poprzez utratę prawa własności przez skarżącego oraz wybudowanie drogi. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1469, zwana dalej specustawą drogową). Wydanie decyzji w tym trybie nie wyłącza co do zasady możliwości wstrzymania jej wykonania, gdyż brak jest przepisów szczególnych w tym zakresie. Niewątpliwie w wyniku wykonania tej decyzji dojdzie do władczej ingerencji władzy publicznej w zakres przysługującego dotychczas skarżącemu prawa własności nieruchomości. Okoliczność ta jednak nie przesądza o wstrzymaniu wykonania decyzji. Skarżący powinien mieć na względzie, że specustawa drogowa ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. W tym kontekście rozważanie konieczności wstrzymania wykonania decyzji zmienia perspektywę i obliguje sąd do nie tylko oceny, czy wykonanie decyzji stanowi zagrożenie dla interesu indywidualnego strony ("znaczna szkoda" czy "trudne do odwrócenia skutki"). Przy inwestycji drogowej, realizowanej w trybie specustawy drogowej, sąd może odmówić wstrzymania wykonania także wówczas gdy uwzględnieniu wniosku sprzeciwia się interes społeczny, a udzielenie stronie ochrony tymczasowej spowodowałoby zagrożenie interesu publicznego, realizowanego zaskarżonymi decyzjami. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy drogi. Wstrzymanie tej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tego procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. Trzeba też podkreślić, że zagwarantowanie prawa własności nie oznacza, że jest ono nienaruszalne. Już chociażby z art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP wynika, że prawo własności nie ma charakteru absolutnego i może dojść na naruszenia prawa własności, a nawet jego pozbawienia w drodze wywłaszczenia. Mogą bowiem zaistnieć sytuacje, w których niezbędne jest ograniczenie lub pozbawienie tego prawa, co jednak z mocy prawa podlega odszkodowaniu - w okolicznościach niniejszej sprawy zgodnie z art. 12 ust. 4a specustawy drogowej, natomiast wynikłe z wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej szkody podlegają uwzględnieniu w trybie art. 18 tej ustawy. Mając zatem na względzie interes społeczny i gospodarczy jaki wynika z istoty realizacji dróg publicznych przy zagwarantowaniu przez ustawodawcę prawa do odszkodowania za ingerencję w prawo własności, należy stwierdzić, że kolizja interesu indywidualnego z interesem społecznym, co ma miejsce w niniejszej sprawie, nie może przesądzać o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku skarżącego. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.