II SA/Gl 565/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.O. i B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej – B.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego dla skarżącej. Pismem z dnia 28 października 2014 r. skarżący – Z.O. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Następnie, to jest pismem procesowym datowanym na 18 grudnia 2014 r. wyżej wymieniony sprecyzował, że powyższy wniosek złożył w imieniu własnym jak również w imieniu współskarżącej - B. O., której jest w niniejszej sprawie pełnomocnikiem. Wraz z powyższym pismem złożony został urzędowym formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, podpisany przez B. O., w którym oznaczono, iż zakres jej żądania obejmuje ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że z końcem roku 2014 będzie zwolniona z pracy, w ramach której uzyskiwała dotychczas wynagrodzenie, w miesięcznej kwocie 2.600 zł i zostanie osobą bezrobotną. Równocześnie powołała się na poważne problemy zdrowotne oraz na konieczność spłaty zaciągniętego kredytu. Oświadczyła przy tym, iż gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 64 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 16 stycznia 2015 r.) pełnomocnik skarżącej przedłożył między innymi zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w R., z dnia [...]r., potwierdzające, iż B.O. jest osobą bezrobotną. Nadesłał także pismo procesowe datowane na 27 stycznia 2015 r., w którym wskazał, że jest ona aktualnie uprawniona do zasiłku w kwocie 851,63 zł, ponosząc przy tym miesięczne koszty z tytułu czynszu (490 zł) i opłat: za telefon (55,34 zł), za energię elektryczną (91,55 zł) i za gaz (100 zł) - na potwierdzenie rzeczonych kosztów przedstawiono stosowne dowody wpłaty. Nadto dodano, że stan zdrowia wyżej wymienionej wymaga stosowania leków, których miesięczny koszt zakupu to około 200 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku B. O. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że wnioskodawczyni spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jej oświadczeń wynika, iż nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym aktualnie osobą bezrobotną (vide: nadesłane zaświadczenie) i utrzymuje się z zasiłku, w kwocie 851,63 zł, co zważywszy rozmiar ponoszonych przez nią udokumentowanych miesięcznych kosztów utrzymania, do których należy dodać niezbędne wydatki jakie muszą się wiązać z zakupem środków czystości i leków, nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. Mając na względzie wszystkie przedstawione wyżej okoliczności uznano, iż skarżąca wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.