II SA/Gl 566/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. K., K. M., A. M., A. J., K. J., M. K., R. T., J. K. oraz F. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargi M. K., A. J., K. J., M. K., R. T., J. K. oraz F. K. Pismem z dnia 8 maja 2015r. M. K., K. M., A. M., A. J., K. J., M. K., R. T., J. K. oraz F. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Na podstawie zarządzenia z dnia 11 czerwca 2015r. wezwano pełnomocnika skarżących do złożenia oświadczenia w terminie 7 dni w czyim imieniu został uiszczony wpis od skargi w kwocie 500zł. Jednocześnie wskazano, że w przedmiotowej sprawie art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., nie ma zastosowania w odniesieniu do właścicieli różnych nieruchomości. Pismem z dnia 3 lipca 2015r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że wpis sądowy został uiszczony w imieniu skarżącego A. M. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z dnia 23 lipca 2015r. uznano, że wpis sądowy został uiszczony w imieniu K. oraz A. M. jako wpis solidarny. Jednocześnie wezwano pozostałych skarżących- M. K., A. J., K. J., M. K., R. T., J. K. oraz F. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skarg w kwocie 500 zł. W zarządzeniach wskazano, że wpłat należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skarg. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 30 lipca 2015r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 6 sierpnia 2015 r. (czwartek – dzień roboczy), nie uiszczono należnej opłaty sądowej, jednakże pismem z dnia 30 lipca 2015r. pełnomocnik skarżących wniósł o cofnięcie skarg F. i M. K., A. J., K. J., M. K., R. T. oraz J. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący M. K., A. J., K. J., M. K., R. T., J. K. oraz F. K., pomimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścili wymaganego wpisu. Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie złożonego przez pełnomocnika skarżących wniosku o cofnięcie skarg byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skargi nie zawierały braków uniemożliwiających nadanie im dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skarg, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mogłoby mieć miejsce tylko wówczas, gdyby skargi zostały skutecznie wniesione, tj. w sytuacji, w której skargi te byłyby wolne od jakichkolwiek braków. W niniejszej sprawie nie zachodzi taka okoliczność, bowiem wezwania Sądu do uiszczenia wpisów od skarg nie przyniosły pożądanego skutku. Skarżący nie uiścił bowiem w wyznaczonym 7 dniowym terminie wpisów sądowych w kwocie 500 zł. Nie złożyli również stosownego wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.