II SA/Gl 567/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 kwietnia 2012 r. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w M. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 7 maja 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. : Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Sąd zaś odrzuci skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sądowych sprawy, przedmiotowe wezwanie w dniu 17 maja 2012 r. odebrał jako dorosły domownik – szwagier skarżącego, który zobowiązał się oddać przesyłkę adresatowi. W świetle przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Oznacza to, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 24 maja 2012 r. (tj. w czwartek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o terminie i sposobie dokonania wpisu, jak i konsekwencjach prawnych jego nie opłacenia, nie uiścił wymaganej opłaty sądowej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.