II SA/Gl 568/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] . nr [...], 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w K. zwróciła się o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z garażami i niezbędnym uzbrojeniem oraz zagospodarowaniem terenu w K. przy ul. [...] i [...] na działkach nr [...], [...], [...]. Do wniosku dołączono załączniki mapowe, wymagane dokumenty oraz uzgodnienia dotyczące dostaw mediów. Budynki scharakteryzowano jako piętrowe z poddaszem użytkowym o dachu dwuspadowym z kalenicą wzdłuż szeregu, krytym dachówką. Teren przeznaczony pod inwestycję jest dostępny z dwóch dróg publicznych: ulicy [...] i [...], z którymi przewidziano skomunikowanie terenu. Na wezwanie organu wnioskodawca uzupełnił wniosek o mapy zasadnicze niezbędne dla przeprowadzenia analizy oraz podał dane dotyczące kąta spadku połaci dachowych ([...]°) i wysokości elewacji frontowej ([...] m). O wszczęciu postępowania w sprawie organ zawiadomił pismem z dnia [...]r. Ustalono, że jakkolwiek tereny otaczające działki inwestora objęte są planem zagospodarowania przestrzennego, to działek inwestora plan ten nie obejmuje. Teren jest natomiast objęty uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...] r. w sprawie odstąpienia od obowiązku sporządzenia planu dla terenów górniczych miasta K. Dyrektor Okręgowego Urzędu [...] w K. postanowieniem z dnia [...] r. uzgodnił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji podając, że teren nie jest i nie będzie objęty wpływami eksploatacji górniczej. Ustalono nadto, że teren inwestycji objęty jest uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...]r. nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta K. zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Rozstrzygnięcie to zostało jednak uchylone przez organ odwoławczy. Akta postępowania ilustrują, że prowadzonemu postępowaniu towarzyszyły protesty mieszkańców dzielnicy, sprzeciwiających się realizacji zabudowy szeregowej i domagających się utrzymania zabudowy wolnostojącej jednorodzinnej. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta K. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, uznając, że nie zostały spełnione warunki z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy, planowana zabudowa odbiega od charakteru istniejącej zabudowy wolnostojącej, oraz od istniejącego w obszarze analizowanym układu budynków, ich gabarytów i formy. Wskaźnik zabudowy dla inwestycji wynosi ok. [...]%, podczas gdy średni wskaźnik w obszarze analizowanym wynosi [...]%. Sąsiednie działki nie są zabudowane, wobec czego nie można ustalić linii zabudowy, od średniej odbiega szerokość elewacji frontowej a wysokość i układ kalenicy planowanych obiektów różni się od parametrów na działkach sąsiednich. Nadto obowiązujący dla terenów sąsiednich plan zagospodarowania przestrzennego wyklucza zabudowę szeregową, co wymaga uwzględnienia. Na skutek odwołania złożonego przez Spółdzielnię Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. uchyliło rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zauważono, że naruszono art. 10 k.p.a. nie zapoznając strony z materiałem sprawy przed wydaniem decyzji. Nadto wskazano, że §§ 4, 5, 6 i 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) pozwalają na odmienne od ustalonych średnich określenie takich parametrów jak: linia zabudowy, wskaźnik zabudowy, szerokość i wysokość elewacji frontowej, jeśli wynika to z ustaleń analizy. Organ I instancji do tej możliwości nie odniósł się. Za niedopuszczalne uznano również powoływanie się na zapisy planu obowiązującego dla działek sąsiednich. Podniesiono, że organ winien doręczyć wszystkim stronom decyzję kompletną, a taką jest decyzja wraz z załącznikami. Organ II instancji stwierdził także wadliwość załączników do decyzji oraz brak załącznika obejmującego wynik analizy graficznej. Przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy Prezydent Miasta pismem z dnia [...]r. poinformował stronę, że przeprowadzono analizę urbanistyczno-architektoniczną zgodnie z uwagami zawartymi w decyzji Kolegium. Przeanalizowano wszystkie wnioskowane parametry inwestycji w kontekście wymagań określonych w rozporządzeniu wykonawczym w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy (...) w nawiązaniu do treści orzeczenia organu odwoławczego. Poinformowano inwestora, że istnieje możliwość określenia innych niż na działkach sąsiednich lecz wynikających z analizy takich parametrów inwestycji jak: linia zabudowy, wskaźnik zabudowy do powierzchni działki, szerokość i wysokość elewacji frontowej. W związku z tym wnioskowane wielkości dotyczące tych parametrów nie wymagają zmiany, gdyż w obszarze analizowanym znajduje się kilka budynków o parametrach zbliżonych do wnioskowanych. Przepisy rozporządzenia nie przewidują jednak odstępstw w zakresie geometrii dachów (kąt nachylenia i układ połaci dachowych, wysokość kalenicy, kierunek kalenicy w stosunku do frontu działki). Wysokość projektowanych budynków i ilość kondygnacji nadziemnych przekracza znacznie wysokość najwyższych budynków w obszarze analizowanym. Odmienności w tym zakresie są podstawą do ponownego wydania decyzji odmownej i wymagają modyfikacji. Nadto poinformowano, że utraciły ważność złożone przez inwestora uzgodnienia pochodzące z roku [...]. Pismem z dnia [...]r., nawiązując do stanowiska organu, Spółdzielnia zmodyfikowała złożony wniosek. Obniżono wnioskowaną wysokość kalenicy dachu do [...] m oraz kąt nachylenie połaci poniżej [...]°. Zmniejszając ilość kondygnacji nadziemnych przewidziano podpiwniczenie budynków i lokalizację garaży w piwnicy. Dołączono również aktualizacje uzgodnień. W piśmie z dnia [...]r. określono kąt nachylenia połaci dachowych na [...]°. W sprawie sporządzona została analiza urbanistyczno-architektoniczna zawierająca część opisową i graficzną. Obszar analizowany został wyznaczony na długości trzykrotnej szerokości frontu działki od strony ulicy [...] (tj. na długości [...] m). Stwierdzono w terenie istnienie zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej z garażami oraz budynkami gospodarczymi oraz zabudowy szeregowej (zespołu [...] budynków na granicy obszaru analizowanego) i zabudowy obiektami sportowymi. Ponadto w obszarze analizowanym występują obszary zieleni niezabudowanej i tereny zieleni wzdłuż cieków wodnych. Podano, że planowana zabudowa stanowi kontynuację zasadniczej funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej, jednak odbiega od ogólnie przyjętej zabudowy wolnostojącej. Układ charakteryzuje się ortogonalnym usytuowaniem istniejącej zabudowy w stosunku do ulic. Planowana inwestycja przewiduje dachy dwuspadowe o kalenicach ułożonych skośnie do ul. [...]. Linie zabudowy wzdłuż ulicy [...] i [...] nie są jednolite, a jedyną możliwość wyznaczenia linii zabudowy dla zamierzenia jest uwzględnienie przepisów o drogach publicznych, co wyznacza linię w odległości [...] m. od ulicy [...] (droga powiatowa) i [...] m. od ulicy [...] (droga miejska). Odnośnie wskaźnika zabudowy ustalono, że średni wskaźnik dla całego obszaru analizowanego wynosi [...] % (przy [...] ha obszaru analizowanego i [...] ha powierzchni zabudowanej w obszarze analizowanym). Średni wskaźnik zabudowy dla działek zabudowanych wynosi [...]% a dla działek zabudowanych położonych wzdłuż ciągów komunikacyjnych (bez uwzględnienia terenów niezabudowanych i ciągów komunikacyjnych) ok. [...]%. Wskaźnik zabudowy dla terenu inwestycji wynosi natomiast [...]% i znacznie odbiega od ustalonych wielkości w obszarze analizowanym. Podano jednocześnie, co wynika ze znajdujących się w aktach tabel, że w granicach obszaru znajdują się działki o zróżnicowanym wskaźniku wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki. Waha się on od [...]% do [...]%, z czego tylko ok. [...]% działek ma wskaźnik wyższy od wnioskowanego. Uznano, że brak jest możliwości dopuszczenia wskaźnika [...]% znacznie odbiegającego od ustalonych wskaźników średnich. Średnia szerokość elewacji frontowej w obszarze wynosi [...]m, zatem szerokości elewacji budynków projektowanych winny mieścić się w przedziale od [...] do [...] m. Projektowana szerokość elewacji pojedynczego segmentu [...] m znacząco odbiega od średniej. Jedynym wyjątkiem jest szerokość pojedynczych segmentów istniejącej zabudowy szeregowej położonej na obrzeżach obszaru analizowanego. Również przy przyjęciu szerokości elewacji jako sumy elewacji pojedynczych segmentów, wielkość [...] m odbiega od ustalonej średniej. Średnia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej w obszarze analizowanym wynosi od [...] do [...] m. Przyjęto, że uwzględniając możliwość zastosowania § 7 ust. 4 rozporządzenia w sprawie ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy (...), można przyjąć wartości podane dla projektowanej zabudowy. Również co do geometrii dachu ustalono, że istnieje zgodność planowanej inwestycji z istniejąca zabudową. Nie została przekroczona maksymalna wysokość ułożenia kalenic, w terenie istnieją budynki z dachami dwuspadowymi, projektowany kąt nachylenia połaci mieści się w przedziale [...]° - [...]°a w obszarze istnieją budynki o kalenicach ułożonych skośnie względem ulicy (w tym pod kątem analogicznym jak projektowany). Projekt decyzji został sporządzony przez uprawnionego urbanistę a strona została zapoznana z materiałem sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. Prezydent Miasta K. odmówił ustalenia warunków dla planowanej inwestycji. W uzasadnieniu wskazano, że nie zostały spełnione wszystkie warunki zawarte w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na podstawie analizy stwierdzono, że dla inwestycji nie jest możliwe ustalenie wskaźników i parametrów związanych ze wskaźnikiem powierzchni zabudowy oraz szerokości elewacji frontowej. Wnioskowany wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki nie może zostać dopuszczony, albowiem przekracza on średnie ustalone dla całego obszaru analizowanego, dla terenu zabudowanego w tym obszarze oraz dla zabudowanych działek położnych wzdłuż ciągów komunikacyjnych. Wskaźniki istniejącej zabudowy wskazują na dominującą w terenie zabudowę rozproszoną. Oceniono, że brak jest podstaw do dopuszczenia wskaźnika znacznie odbiegającego od obliczonych średnich. W oparciu o ustalenia analizy urbanistycznej stwierdzono także, że brak jest możliwości ustalenia szerokości elewacji frontowej zgodnie z wnioskiem inwestora, odbiega on bowiem znacznie od obliczonych średnich. W złożonym odwołaniu Spółdzielnia wniosła o uchylenie decyzji organ I instancji i orzeczenie co do istoty przez organ odwoławczy. Odnośnie wskaźnika zabudowy terenu zarzucono, że został ustalony nieprawidłowo. Od strony południowej obszaru analizowanego zlokalizowany jest duży zespół budynków szeregowych jednorodzinnych przy ul. [...], a od strony północno-wschodniej budynki szeregowe przy ul. [...] o porównywalnym z wnioskowanym wskaźniku zabudowy. Ukośne ustawienie domów uzasadniono względami praktycznymi, gwarantuje ono bowiem optymalne warunki w zakresie nasłonecznienie wszystkich domów. Nadto podniesiono zarzuty natury słusznościowej, odwołano się do faktu, iż dla terenu była uprzednio w roku [...] wydana decyzja ustalająca warunki dla zabudowy szeregowej, zarzucono tez organowi stronniczość. Zaskarżoną decyzją z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu podano, że przeprowadzona w sprawie analiza nie wykazuje sprzeczności funkcji wnioskowanej zabudowy z funkcją istniejącą, wykazuje jednak naruszenie średniego wskaźnika intensywności zabudowy ([...]% i [...]% przy planowanych [...]%). Oceniono, że tak duża różnica stanowić będzie zakłócenie istniejącego układu urbanistycznego. Zarzucono, że Spółdzielnia nie oczekuje ustalenia warunków zabudowy przez organ do tego powołany, lecz próbuje zrealizować swój projekt bez względu na interesy ogółu i walory przestrzeni. Jeżeli Spółdzielnia złoży wniosek bez przedstawiania gotowej koncepcji urbanistycznej, wówczas otrzyma wytyczne dla projektowania. To decyzja o warunkach zabudowy winna bowiem wyznaczać wytyczne dla projektanta. Tymczasem inwestor podaje swoje warunki, żądając ich spełnienia. Wobec przedstawienia przez inwestora konkretnej koncepcji urbanistycznej, organ musiał się do niej ustosunkować, co skutkuje odmową ustalenia warunków dla proponowanej inwestycji. W skardze do sądu administracyjnego Spółdzielnia wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zarzucono niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, nieuzasadnione zawężenia obszaru analizowanego do obszaru minimalnego, brak wyjaśnienia, które działki zostały przyjęte do ustalenia wskaźnika zabudowy. W uzasadnieniu wskazano, że bezpośrednio na granicy obszaru analizowanego znajduje się kompleks budynków w zabudowie szeregowej o wskaźniku zabudowy odpowiadającym zabudowie wnioskowanej. Wyznaczenie obszaru analizowanego w wielkości odpowiadającej trzykrotności frontu działki pozostawiło ten kompleks poza granicami obszaru analizowanego. Ograniczenie tego obszaru do przyjętej wielkości nie zostało jednak przez organ wyjaśnione. Pominięta zabudowa szeregowa powinna stanowić jeden z punktów odniesienia w sporządzonej analizie. Nie jest także wiadome, w jaki sposób średni wskaźnik zabudowy został wyliczony, sporządzona analiza nie zawiera bowiem stosownego wykazu działek. Zarzucono również błędne wyliczenia dotyczące szerokości elewacji frontowych a w sprawie brak jest w tym zakresie udokumentowanych pomiarów stanowiących podstawę do wyliczonych średnich. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Podstawowym instrumentem prawnym, za pomocą którego gmina rozstrzyga o przeznaczeniu obszarów, jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli w gminie brak jest takiego planu, o sposobie zagospodarowania określonego terenu rozstrzyga się w drodze decyzji administracyjnej orzekającej o warunkach zabudowy. Decyzja ta jest zatem wydawana i konieczna wyłącznie w przypadkach, gdy brak jest planu miejscowego. Wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga w szczególności zmiana sposobu zagospodarowania polegająca na budowie obiektu budowlanego. Decyzja ta dotyczy konkretnego terenu i ma charakter aktu indywidualnego, zaś ustalenia dla zagospodarowywanego obszaru czynione są z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tym przepisem, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia wymienionych w przepisie warunków. Po pierwsze co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej winna być zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy. Nadto działka winna mieć dostęp do drogi publicznej, istniejące uzbrojenie terenu winno być wystarczające dla zamierzenia budowlanego, teren winien być zwolniony lub posiadać zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze. Zgodnie z art. 61 ust. 6 ustawy, właściwy minister reguluje w drodze rozporządzenia sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w przypadku braku planu miejscowego. W tym zakresie obowiązuje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy wyznacza się wokół działki obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków określonych w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonych w skali 1:500 lub 1:1000. Wyniki tej analizy, zawierające część graficzną i tekstową, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. W decyzji tej ustala się wymagania dotyczące nowej zabudowy. Projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy winien być sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów lub architektów. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości dopuszczalność przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Dla terenu podjęta została uchwała o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia planu zagospodarowania dla terenów górniczych, a działki sąsiednie są zabudowane w sposób pozwalający wyznaczyć parametry nowej zabudowy. Podstawą do wyznaczenia tych parametrów są dane wynikające z analizy urbanistycznej. Została ona w sprawie przygotowana przez uprawnionego urbanistę i obejmowała obszar wyznaczony trzykrotnością frontu działki. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań (...), granice obszaru analizowanego wyznacza się w odległości nie mniejszej niż trzykrotność szerokości frontu działki. W niniejszej sprawie organy przyjęły taka właśnie minimalną odległość dla wyznaczenia obszaru analizowanego, co było objęte zarzutem skargi. W ocenie Sądu, jakkolwiek organy nie uzasadniły takiego ograniczenia terenu analizy, przyjęcie minimalnej odległości trzykrotności szerokości frontu nie może być uznane za wadliwe. Ze względu na szerokość frontu działki, ustalony obszar obejmuje teren [...] ha, co jest wystarczające do przeprowadzenia analizy, zwłaszcza, że teren ten jest zagospodarowany. Faktem jest, że niewielkie choćby powiększenie przyjętej odległości doprowadziłoby do objęcia analizą także dużego kompleksu budynków w zabudowie szeregowej, zabudowa taka znajduje się jednak również w wyznaczonym obszarze, zatem pozostawienie jej poza granicami nie pozbawia możliwości odniesienia się do parametrów tego rodzaju zabudowy. Odniesienie takie w ocenie Sądu jest konieczne. Podstawą udzielonej odmowy ustalenia warunków dla zabudowy o planowanych parametrach był kwestia wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki oraz szerokości elewacji frontowej. Obie te wielkości wyznaczane są jako średnie dla obszaru analizy. Średnie te stanowią podstawę dla wyznaczenia parametrów zabudowy planowanej. Jednocześnie zarówno § 5 ust. 2 jak i § 6 ust. 2 rozporządzenia dopuszczają wyznaczenie innego wskaźnika zabudowy oraz innej szerokości elewacji frontowej, jeśli wynika to z analizy. W odniesieniu do wskaźnika powierzchni zabudowy organ przyjął, iż nie jest dopuszczalne ustalenie go na poziomie [...]%, skoro średnie obliczone dla całego terenu, terenu zabudowanego oraz terenu zabudowanego wzdłuż ulic wynoszą odpowiednio [...]%,[...]% i [...]%. Organ kierował się zatem wielkościami średnimi. Tymczasem obliczanie wskaźnika zabudowy na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego jest praktyka standardową, nie wyrazem odstępstwa z § 5 ust. 2 rozporządzenia. Z zestawienia objętych analizą działek (co znalazło wyraz w treści analizy) wynika, że część z nich (ok. [...] % ma wskaźnik zabudowy wyższy od projektowanego i dla poszczególnych działek waha się on od [...] %do [...]%. W przekonaniu Sądu to właśnie te wielkości winny być podstawą dla oceny w niniejszej sprawie i odniesienie się do nich stanowi o rozważeniu możliwości dopuszczenia wskaźnika innego niż wynika z ustalonych średnich. Istnienie w obszarze analizowanym (wyznaczonym w minimalnym zakresie) zabudowy szeregowej oznacza, że powinna ona być traktowana jako równoprawny czynnik wyznaczający standardy zabudowy oraz uzasadniający ewentualne odstępstwa. W odniesieniu do szerokości elewacji frontowej organy przyjęły, że odbiega ona od średniej szerokości w obszarze analizowanym. Przy czym ustalając szerokość elewacji frontowej organ brał pod uwagę zarówno elewację pojedynczego segmentu, jak i całego szeregu budynków, ustalaną w odniesieniu do wewnętrznych dróg dojazdowych i do dróg publicznych: [...] i [...]. I w tym przypadku ustalone wielkości były odnoszone do średniej, co w ocenie Sądu nie jest prawidłowe, jeżeli rozważana jest możliwość innego wyznaczenia tej szerokości. Nie jest jasne dlaczego organ I instancji zbagatelizował szerokość elewacji segmentów zabudowy szeregowej znajdującej się w obszarze analizowanym. Jest ona elementem istniejącego zagospodarowania terenu i jej parametry mogą być podstawą dla wyznaczenia szerokości na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia, czego organ nie rozważył. Gmina poprzez stanowienie prawa miejscowego może władczo wpływać na możliwość zagospodarowania terenu. Wobec braku planu (którego uchwalenie leży wszak w wyłącznej kompetencji gminy), ograniczenia w korzystaniu z własności nakładane są w drodze decyzji administracyjnej. Nakłada to na organy obowiązek szczególnej dbałości o realizację zasady praworządności, stanowiącej zasadę postępowania wyrażoną w art. 7 k.p.a. Zgodnie z tą zasadą organy rozstrzygając sprawę mają na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Obowiązkiem jest wyważenie tych interesów, przy czym przez interes społeczny nie może być rozumiany interes właścicieli nieruchomości sąsiednich. Interesem społecznym jest niewątpliwie ład przestrzenny, jest nim jednak również racjonalność i ekonomiczność zagospodarowania terenu. Uwzględniając podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a) i 1c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Wobec uwzględnienia skargi Sąd, na podstawie art. 152 ustawy orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200, 205§ 1 i 209 powołanej ustawy.