II SA/Gl 572/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie gospodarowania nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Skarga została złożona na decyzję Wojewody [...], który w sprawie orzekał jako organ I instancji. Powyższa decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania – za pośrednictwem Wojewody [...] – do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w W. Z oświadczeń skarżącej wynika, że takiego odwołanie nie składała. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. skargę do Sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.s.a.) Oznacza to, że wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi warunek dopuszczalności skargi. Ponieważ skarżąca przysługujących jej środków zaskarżenia nie wyczerpała bowiem nie złożyła odwołania od decyzji Wojewody [...] do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w W., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270).