II SA/Gl 574/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. ustanowić D. C. adwokata z urzędu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. D. C. w dniu [...]r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który następnie złożył na urzędowym formularzu ponownie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, a także wnioskując o ustanowienie adwokata z urzędu. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wniosku oraz z wniosku złożonego w ramach postępowania prowadzonego przed referendarzem sądowym, a także z przedłożonych dokumentów, wnioskodawca przebywa obecnie w zakładzie karnym i wobec braku zatrudnienia nie posiada żadnego źródła dochodu, zaś stan jego rachunku depozytowego wynosi zero złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, bowiem skarżący korzysta już z prawa pomocy w tym zakresie w oparciu o powołane na wstępie postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 października 2011 r. Oznacza to w swej istocie, że nie jest obowiązany do uiszczania żadnych kosztów w niniejszym postępowaniu sądowym, w tym także związanym z ewentualną skargą kasacyjną. Z tego też powodu Sąd obowiązany był umorzyć postępowanie zainicjowane jego kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Jednocześnie zauważyć wymaga, że przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i rozpoznawanie obecnie wniosku również o częściowe przyznanie prawa pomocy, tj. ustanowienie adwokata skutkuje koniecznością oceny tego wniosku pod kątem przesłanek warunkujących przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z uwagi na powyższe należy odwołać się do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącego spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez niego wniosku. Skarżący z uwagi na brak możliwości zatrudnienia, związany z okolicznością osadzenia w zakładzie karnym, nie dysponuje bowiem żadnym źródłem dochodu umożliwiającym pokrycie kosztów z tego tytułu. Mając na uwadze przytoczoną argumentację, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, orzekł jak w sentencji