II SA/Gl 576/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie legalności budowy obiektu budowlanego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a., jest dołączenie odpisów skargi i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzuceniem skargi. Podkreślenia wymaga przy tym, że w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 wyjaśniono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby opisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu wraz z pouczeniem o skutkach prawnych jego niewykonania zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 maja 2014 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 26 maja 2014 r. Tymczasem skarżący nadesłał do Sądu odpis skargi w dniu 30 maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1.