II SA/Gl 58/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Starszy referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r., złożonym w dniu [...] r., "A" Sp. z o.o. w W. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji telefonii komórkowej na parceli oznaczonej nr [...] położonej w B. u zbiegu ulic [...] i [...] w gminie katastralnej [...]. Przeprowadzone zostało przewidziane prawem postępowanie, przedłożone m.in. postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., uzgadniającego w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla planowego przedsięwzięcia oraz raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta B., działając na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 46 ust. 1 pkt. 1 i art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.jedn. Dz.U. z 2008, Nr 25 , poz. 150 ze zm.) odmówił "A" sp. z o.o. w W. określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej "[...]" B. [...] przy ulicy [...]j i [...] w B. W uzasadnieniu stwierdził, że projektowana inwestycja składać się będzie z masztu o wysokości 32 m n.p.t., na którym zainstalowane zostaną trzy anteny sektorowe DualBand typu AS-5 pracujące w paśmie GSM/DCS, trzy anteny sektorowe typu AS-5 pracujące w paśmie UMTS, osiem anten radiolinii typu AM-1, oraz urządzeń zasilających, sterujących i aparatury nadawczej zainstalowanej u podnóża wieży w specjalnym kontenerze. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrowe z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) wskazane przedsięwzięcie zostało zaliczone do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu jest obowiązkowe. Stąd też wszczęte zostało stosowne postępowanie, udzielono wymaganych opinii , zawiadomiono strony o możliwości wnoszenie uwag, przestawiono stanowiska i opinie merytoryczne instytucji publicznych, które dowodziły, że oddziaływanie pól poniżej poziomów zalecanych przez Radę UE nie powoduje negatywnych skutków dla człowieka. Zgodnie z art. 31, art. 32 i art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska - strony postępowania poinformowano poprzez obwieszczenie o możliwości zapoznania się z raportem. Jednak w związku z wejściem w życie z dniem 31 sierpnia 2007r. rozporządzenia zmieniającego wymienione powyżej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. zmienił się stan prawny i anteny radiolinii nie kwalifikują się według nowych przepisów do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a pozostałe anteny tylko w ściśle określonych okolicznościach. Wskazane rozporządzenie zmieniające nie zawiera przepisów przejściowych, co oznacza, że jego przepisy należy stosować także w przypadku postępowań w sprawach wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięć, wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną przed ich wejściem w życie. W związku ze zmianą powyższych przepisów, pełnomocnik inwestora przedstawił klasyfikację przedsięwzięcia z [...] r., z której wynika, że wzdłuż osi głównych wiązek promieniowania anten sektorowych nie występują miejsca dostępne dla ludzi. W dniu [...] r. przekazano zaś aneks do przygotowanego raportu, z którego, w ocenie organu, jednoznacznie wynika, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych Uwzględniając fakt prawidłowego ustalenia stron niniejszego postępowania, ich powiadomienie i możliwość zapoznania się z przedstawioną dokumentacją oraz prawo wypowiedzenia się co do poczynionych ustaleń, a także stanowisko Marszałka Województwa [...] stwierdzającego, że planowana inwestycja nie wymaga przedmiotowego ustalenia, organ potwierdził postępowanie zgodne z obowiązującymi przepisami, stwierdzając, iż przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia w trybie art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła K. B., wnioskując o ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazując na fakt lokalizacji stacji bazowej telefonii komórkowej w terenie zabudowy mieszkaniowej i usługowej, wniosła o ponowne przeanalizowanie odległości od głównych wiązek promieniowania. Zauważyła także, że, w jej przekonaniu, organ błędnie zastosował do postępowania wszczętego z wniosku z [...] r., przepisy, które weszły w życie dopiero 31 sierpnia 2007 r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 46, art. 48 oraz art. 56 ustawy Prawo ochrony środowiska utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach rozstrzygnięcia wskazało, że zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko jest dopuszczalna po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przedmiotem niniejszego postępowania jest realizacja budowy stacji bazowej telefonii komórkowej. Do czasu zmiany rozporządzenia – planowana inwestycja kwalifikowała się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których nowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Sytuacja uległa zmianie w związku z wejściem w życie zmiany obowiązujących przepisów. W związku z powyższym, w ocenie inwestora, niezbędne stało się sprecyzowanie przesłanek realizowania zamierzonej inwestycji. W stanie prawnym dotychczas obowiązującym niezbędne było wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji takiej inwestycji. W rozpatrywanej sprawie zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydanie takiej decyzji, o czym powiadomiono strony, przygotowano raport, przedstawiono wymagane uzgodnienia. Tym niemniej z dniem 31 sierpnia 2007 r. zmienione zostało wymienione powyżej rozporządzenie z 9 listopada 2004 r., co spowodowało, ze przedsięwzięcie polegające na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej jest obecnie kwalifikowane jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko tylko przypadkach wyliczonych enumeratywnie w przepisie. W obecnym stanie prawnym kwalifikacji przedsięwzięcia polegającego na budowie bądź modernizacji stacji telefonii komórkowej do przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko dokonuje się na podstawie równoważnej mocy promieniowania dla każdej anteny przy określonej odległości od miejsc dostępnych dla ludzi. W aktach sprawy znajduje się zaktualizowany raport oddziaływania, przygotowany dla potrzeb postępowania wraz z aneksem sporządzonym po zmianie przepisów. Wynika z niego, że planowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w myśl § 2 i § 3 rozporządzenia. Z treści aneksu wynika, że poszczególne anteny sektorowe, które zostaną zawieszone na maszcie będą miały moc od 1541,54 W do 8779,61 W, przy czym w odległościach wskazanych w rozporządzeniu nie występują miejsca dostępne dla ludzi. Podczas gdy najbliższy budynek o wysokości 18 m położony jest w odległości 83 ma od stacji, główna wiązka promieniowania anteny przebiega 3,09 m nad tym budynkiem. Po analizie akt sprawy organ podzielił opnie organu pierwszej instancji. Podkreślił, że w niniejszej sprawie w odległościach określonych w omawianym rozporządzeniu, mierzonych od środka elektrycznego wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania anten nie znajdują się mi8ejsca dostępne dla ludzi.. Skoro więc przedmiotowa inwestycja nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i stąd rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji należy uznać za zgodne z prawem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. B. zarzucając decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. naruszenie jej interesu prawnego polegającego na spowodowaniu negatywnych skutków, jakie wydana decyzja będzie miała dla życia i zdrowia ludzi zamieszkałych w najbliższym sąsiedztwie mającej powstać anteny i wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu swego stanowiska podniosła, że rozpatrujący jej odwołanie organ odniósł się tylko do części przewidywanych do zamontowania anten, a mianowicie do anten typu AS-5, pomijając całkowicie i w tym zakresie nie wyjaśniając szkodliwego wpływu pozostałych ośmiu anten AM-1 jak również nadajników, urządzeń zasilających i sterujących. Dodała także, że zmiana przepisów rozporządzenia wykorzystanego w sprawie nie może być uwzględniona. W jej ocenie w sprawie, która została wszczęta podczas obowiązywania danego rozporządzenia, to rozporządzenie powinno stanowić podstawę rozstrzygnięcia. . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w całej rozciągłości argumenty z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nie narusza prawa materialnego, a także prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...) (art. 1 § 1), a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Oznacza to, że Sąd w toku postępowania bada czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego oraz w przypadku ewentualnego stwierdzenia naruszenia przepisów, jaki wpływ miało to na wynik sprawy. Wskazać przyjdzie, że wniosek "A" Sp. z o.o. w W. o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej złożony został w dniu [...] r. podczas obowiązywania ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Według art. 46 tej ustawy realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, (...) jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Zgodnie z art. 51 ust. 8 pkt – rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymaganym w tym przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako takie przedsięwzięcia (...) określi Rada Ministrów, co też uczyniła w rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z tym rozporządzeniem – a dokładnie § 2 pkt 7 "instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne, emitujące pola elektromagnetyczne, których równoważna moc promieniowania izotropowo wynosi nie mniej niż 100W, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30kHz do 300 GHz" jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymagało sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport taki został przez wnioskującą Spółkę przygotowany i przedstawiony w trakcie postępowania. Tym niemniej w dniu 21 sierpnia 2007 r. Rada Ministrów wydała rozporządzenie zmieniające przedstawione powyżej rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004 r. Zmianie uległ m.in. przytoczony pkt 7 § 2, który uzyskał brzmienie: sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają: "instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi: a) nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 100 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, b) nie mniej niż 5.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 150 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, c) nie mniej niż 10.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 200 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, d) nie mniej niż 20.000 W;". Rozporządzenie zmieniające opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw Nr 157 z dnia 31 sierpnia 2007 r. i nie zawierało przepisów przejściowych, stanowiąc w § 2 – iż "wchodzi w życie z dniem ogłoszenia". Oznacza to, iż od 31 sierpnia 2008 r. (tj. daty ogłoszenie go w Dzienniku Ustaw) zaczęła obowiązywać nowa regulacja i orzekające w sprawie organy powinny uwzględnić w swoim postępowaniu ten zmieniony stan prawny. Mając powyższe na uwadze Prezydent Miasta B. zwrócił się do inwestora o zaktualizowanie przedłożonego raportu oddziaływania na środowisko i zajęcie stanowiska w sprawie. Pismem z dnia [...] r. sporządzający raport mgr inż. K. K. stwierdził, że planowane przez inwestora przedsięwzięcie nie zalicza się do przedsięwzięć wymienionych § 2 pkt 7 oraz § 3 pkt 8 rozporządzenia i w związku z tym "nie jest w sprawie wymagana decyzja środowiskowa." Z dołączonego do tego pisma aneksu do przedłożonego wcześniej raportu wynika, że trzy anteny AS-5- pracujące w paśmie GSM/DCS zawieszone zostaną na wysokości ponad 30 m n.p.t. a przy mocy równoważnej promieniowania izotropowego 8.779,61 W, w odległości do 200 m wzdłuż osi promieniowania uwzględniając pochylenie anteny nie występują miejsca w których mogą przebywać ludzie, w przypadku zaś trzech anten AS-5 pracujących w paśmie UMTS, zawieszonych na wysokości ok. 27 m n.t.p. moc równoważna promieniowania wynosi 1.541,54 W, a w odległości do 70 m wzdłuż osi promieniowania nie występują miejsca, w których mogą przebywać ludzie. Wprawdzie, jak zauważyła skarżąca, dołączony do akt sprawy aneks nie rozstrzyga jednoznacznie sprawy projektowanych ośmiu anten radiolinii, tym niemniej mając na uwadze zapisy wspomnianego rozporządzenia zmieniającego, które wyraźnie i jednoznacznie wyłącza radiolinie z przedmiotowego postępowania, rozstrzygnięcie należy uznać za prawidłowe. W tym stanie prawym, skoro radiolinie zostały wyłączone z obowiązku objęcia ich raportem o oddziaływaniu na środowisko, nie było potrzeby przedstawiać w tym zakresie dodatkowej oceny i analizy. W świetle przestawionego stanu faktycznego i prawnego należy zatem uznać, że planowana przez inwestora budowa stacji bazowej "A", nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko i dla jej realizacji nie jest konieczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Na marginesie wypada dodać, że w momencie orzekania przez organ drugiej instancji, zmianie ulegała także ustawa Prawo o ochronie środowiska, zmieniona ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, która weszła w życie z dnia 15 listopada 2008 r. (stanowił o tym art. 174 tej ustawy). Jednakże w odróżnieniu od wspomnianego powyżej rozporządzenia ustawa ta w przepisach przejściowych stanowiła, że do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144 (czyli ustawy Prawo o ochronie środowiska), przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Dlatego też wydanie decyzji drugiej instancji w dniu [...] r., czyli już po wejściu w życie przywołanej ustawy, nastąpiło na podstawie dotychczas obowiązującej ustawy Prawo ochrony środowiska. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę.