II SA/Gl 580/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. D. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. Pismem z dnia 6 lipca 2018 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że cofnięcie jej uprawnień do kierowania pojazdami kat. B pozbawi skarżącą jej narzędzia pracy bowiem prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Skarżąca przyznała, że w firmie zatrudnia jednego pracownika, swojego syna, jednak to ona zajmuje się pozyskiwaniem klientów na terenie całego kraju, co jest niezwykle istotne ze względu na jednorazowy charakter świadczonych usług. Skarżąca wskazała również, że ponosi koszty utrzymania firmy w wysokości ok. 10.000 zł, koszty utrzymania rodziny w wysokości ok. 5.000-6.000 zł miesięcznie oraz w miarę możliwości spłaca kredyt hipoteczny w wysokości ok. 1.500-2.000 zł miesięcznie. Skarżąca podniosła również, że utrzymuje schorowanego męża, który nie może podjąć pracy ze względu na stan zdrowia oraz uczącą się córkę, natomiast syn utrzymuje się sam. Skarżąca zaznaczyła, że brak posiadania prawa jazdy stanowi zagrożenie dla zachowania płynności finansowej jej firmy oraz dla jej rodziny ponieważ jest jedynym żywicielem. Skarżąca zaznaczyła, że obecnie nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa w komunikacji, bowiem depresja, z którą się zmagała była spowodowana śmiercią jej ojca, sytuacją rodzinną (choroba męża) oraz finansową. Skarżąca do wniosku załączyła plik dokumentów, które częściowo uprawdopodobniły okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności uzasadniają uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpatrując wniosek złożony w tej sprawie, Sąd uznał, że uprawdopodobniono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci utraty przez skarżącą źródła utrzymania, z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego uprawnienia do kierowania pojazdami, a w konsekwencji likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej, z której skarżąca utrzymuje siebie oraz rodzinę. Na marginesie należy zauważyć, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.