II SA/Gl 580/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Izabela Dobrakowska wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 28 lutego 2019 r. nr SKO.4106.98.2019 w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie decyzją z dnia 5 kwietnia 2019 r. nr SKO.4106.242.2019 działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) uchyliło wskazaną wyżej decyzję własną oraz decyzję wydaną przez organ I instancji. Ze skierowanego to tutejszego Sądu pisma organu z dnia 13 maja 2019 r. wynika, że strona skarżąca nie wniosła skargi na decyzję wydaną w trybie autokontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185). Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie w wymaganym przez ustawę terminie uczyniło zadość żądaniu skarżącej i uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi jak również poprzedzającą go decyzję organu pierwszej instancji. Przywołana decyzja z dnia 5 kwietnia 2019 r. nie została przy tym przez skarżącą zakwestionowana. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.