II SA/Gl 589/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewody S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Na skutek niewykonania przez pełnomocnika skarżącej zarządzenia zobowiązującego do wskazania aktualnego adresu uczestników postępowania: A. P., H. P. i J. D., celem doręczenia korespondencji sądowej, a zatem takiego rodzaju obowiązku, bez którego zrealizowania nie jest możliwe kontynuowanie, a w konsekwencji zakończenie postępowania sądowoadministra- cyjnego, Sąd nie mógł nadać sprawie dalszego biegu. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zawieszenie postępowania z urzędu może nastąpić w razie niewykonania przez skarżącego zarządzeń sądu z powodu których nie można nadać sprawie dalszego biegu. Natomiast, zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w powyżej powołanym przepisie, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Okres trzech lat liczony jest od daty wydania postanowienia, jeżeli zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania zapadło na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2005 r., a stosowny wniosek o podjęcie postępowania do chwili obecnej nie został zgłoszony, postępowanie sądowe - z uwagi na upływ trzyletniego terminu - należało umorzyć. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.