II SA/Gl 59/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi H. R. (R.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 grudnia 2022 r. nr SKO-PS/41.5/1344/2022/19345 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej uchyla zaskarżone postanowienie. Prezydent Miasta G. decyzją nr [...] z dnia 10 października 2022 r. zmienił swą decyzję nr [...] z dnia 15 lutego 2016 r. poprzez zmianę z dniem 1 sierpnia 2022 r. odpłatności za pobyt H. R. w Domu Pomocy Społecznej z kwoty 2872,30 zł na kwotę 2946,50 zł miesięcznie. W związku z tym, iż adresatka na stałe przebywa w DPS korespondencja zawierająca tę decyzję została doręczona do administracji tego ośrodka dnia 25 listopada 2022 r. Odwołanie od tej decyzji złożyła jej adresatka nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem. Odwołanie to zostało nadane dnia 10 listopada 2022 r. Zaskarżonym obecnie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podniosło, że skoro odwołanie zostało doręczone stronie dnia 25 listopada 2022 r. to termin do złożenia odwołania upłynął dnia 8 listopada 2022 r. W zaskarżonej decyzji strona została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie do wniesienia odwołania. Natomiast odwołanie to wniesione zostało po terminie wymaganym przepisami prawa, Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożyła jej adresatka. Podniosła, że do dnia 7 listopada 2022 r. przebywała w innym ośrodku w związku z rehabilitacją po-covidową. W związku z tym przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję otrzymała dnia 7 listopada 2022 r. na dowód tego przedstawiła zaświadczenie wydane przez kierownika Domu Pomocy Społecznej. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. "pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych". W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.). W rozpatrywanej sprawie nie doszło do doręczenia "zastępczego", w rozumieniu wyżej wspomnianych przepisów. Przesyłka zawierająca decyzję dostała doręczona administracji Domu Pomocy Społecznej pomimo tego, że skarżąca przebywała wówczas na dwutygodniowym turnusie rehabilitacyjnym. Co więcej, zwrotne potwierdzenie odbioru wskazuje, iż przesyłka została doręczona adresatowi, widnieje zaś na nim podpis pracownika sekretariatu DPS. Trudno zatem uznać, że decyzja została skutecznie doręczona stronie dnia 25 listopada 2022 r. Nastąpiło to dnia 7 listopada 2022 r. kiedy skarżąca wróciła do miejsca swojego zamieszkania i mogła zapoznać się z treścią decyzji i zawartym w niej pouczeniem. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji weźmie pod uwagę wyżej poczynione rozważania Sądu.