II SA/Gl 590/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ochrony przyrody w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych za wyjątkiem uiszczonego wpisu od skargi. Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca "A" zwróciła się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że nie dysponuje środkami pozwalającymi jej na samodzielne opłacenie kosztów sądowych, działa pro publico bono a na chwilę składania wniosku na rachunku fundacji istniał debet. Z treści formularza wynika, że "A" nie posiada żadnych środków trwałych na wyciągu z rachunku bankowego wynika, że znajduje się tam kwota 7 zł. Na wezwanie referendarza sądowego strona skarżąca nadesłała wyciąg z rachunku bankowego obrazujący operacje dokonywane na nim w ciągu ostatnich czterech miesięcy a także zeznanie podatkowe przekazane właściwemu miejscowo urzędowi skarbowemu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 maja 2013 r. oddalono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie skarżąca wniosła sprzeciw. W jego uzasadnieniu podniesiono, że z załączonych do akt postępowania sądowego dokumentów księgowo – finansowych wynika ponad wszelką wątpliwość, że "A" nie posiada dostatecznych, a także żadnych środków finansowych na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych. Zdaniem wnioskodawczyni skarżone rozstrzygnięcie jest błędne i niebezpieczne, dlatego też niezbędne jest jego wyeliminowanie z porządku prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 245 § 1 P.p.s.a., strona może się ubiegać o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 246 §2 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy w zakresie częściowym może nastąpić wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczeń wnioskującej wynika bowiem, że nie posiada ona jakiegokolwiek majątku, nie prowadzi działalności gospodarczej i całość pozostających w jej dyspozycji środków pieniężnych przeznacza na realizację zadań statutowych. Przedłożony wraz z wnioskiem wyciąg z jej rachunku bankowego potwierdza przy tym, że nie posiada żadnych środków, z których mogłaby uiścić opłaty związane z niniejszym postępowaniem. Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., działając na podstawie art. 254 § 1 P.p.s.a. i art. 260 P.p.s.a.