II SA/Gl 593/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego w sprawie opłaty za odbiór odpadów w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., na podstawie którego uchylono postanowienie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r., nr [...], działającego w postępowaniu egzekucyjnym jako wierzyciel, a uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez stronę skarżącą do postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...] r. W skardze z dnia 11 kwietnia 2012 r. na postanowienie organu drugiej instancji J. P. wniósł o jego uchylenie w całości, a także zawnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Motywując wniosek podniesiono, że samo prowadzenie postępowania egzekucyjnego może powodować powyższe konsekwencje, w szczególności w sytuacji, kiedy nie można ocenić formy egzekucji. W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do zawartego w skardze wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie uchylające rozstrzygnięcie zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Podstawa do zajęcia przez wierzyciela stanowiska wynika z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Stanowisko zajmowane jest w formie postanowienia na które służy zażalenie (§ 2 powoływanego wyżej przepisu). Postanowienie to ma charakter procesowy, wyraża opinię wierzyciela co do zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów przez organ egzekucyjny i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II FZ 289/08, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowienie uchylające rozstrzygniecie o charakterze procesowym nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest - zdaniem Sądu - aktem, który nie nadaje się do wykonania. Nie nakłada ono bowiem na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji, jak też nie kreuje żadnych uprawnień dla strony, których realizacji mogłaby się domagać. W świetle powyższego należy wskazać, że wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie objętym niniejszym postępowaniem, ze względu na jego zakres i charakter prawny, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie oznaczałoby wstrzymania postępowania egzekucyjnego, do czego, jak wynika z treści wniosku, zmierza strona skarżąca. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.