II SA/Gl 596/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżącą z wpisu od skargi, 2 ) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W.S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, swój wniosek motywując brakiem środków na opłaty sądowe. Z treści formularza wynika, że w skład majątku skarżącej wchodzi budynek mieszkalny o pow. około 180 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 4 ha. Źródłem utrzymania się strony jest dochód uzyskiwany z tytułu pracy na gospodarstwie rolnym w kwocie około 18.000,00 zł rocznie. Wedle oświadczenia skarżącej koszty utrzymania się (media, , wyżywienie, wydatki na gospodarstwo rolne) kształtują się na poziomie około 1500 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej strony, dokonana w oparciu o treść nadesłanego formularza a także dokumenty nadesłane na wezwanie referendarza sądowego pozwoliła stwierdzić, że skarżąca nie jest osobą, której sytuacja materialna uniemożliwiałaby poniesienie choć części wydatków związanych z kosztami sądowymi. Strona utrzymuje się z pracy w gospodarstwie rolnym, która w ujęciu rocznym przynosi dochód rzędu 18.000 zł. W ujęciu miesięcznym daje to kwotę około 1500 zł. Mając na uwadze bieżące koszty utrzymania, których część udokumentowano na wezwanie referendarza sądowego uznać trzeba, że wnioskodawczyni może mieć znaczące trudności z poniesieniem niezbędnych kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu od skargi. Wpis ten, ze względu na przedmiot sprawy wynosi 500 zł. Z tego też względu konieczność uiszczenia tej kwoty w całości (stanowiącej ponad 30 % miesięcznych dochodów strony), mogłaby w znaczący sposób negatywnie odbić się na jej budżecie domowym. Z tego też względu zdecydowano o zwolnieniu wnioskodawczyni z obowiązku uiszczania tej opłaty. Oddalając wniosek w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto, że strona dysponuje warsztatem pracy, będącym źródłem stałego dochodu, a pozostałe, ewentualne koszty sądowe (sprowadzające się do ewentualnej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz skargi kasacyjnej) nie są na tyle wysokie, aby strona nie mogła sobie finansowo poradzić z ich poniesieniem. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.