II SA/Gl 599/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. postanawia: przywrócić termin. Zarządzeniem z dnia [...] r. J. K. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis tego zarządzenia został, zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – J. K., ojca adresata, który podjął się oddać przesyłkę adresatowi. W dniu [...] r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu oraz w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] r. skarżący podniósł, iż powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego odebrała w jego imieniu mama, gdyż on był w tym okresie nieobecny w kraju. Po przyjeździe do Polski, który nastąpił w dniu [...] r., skarżący zapoznał się z tą korespondencją, lecz jego zdaniem, było już za późno na udzielenie na nią odpowiedzi w wyznaczonym terminie 7 dni. Do wniosku skarżący załączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy uznać należy, iż zgłoszony przez skarżącego wniosek został wniesiony w ustawowym terminie. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu [...] r., tj. w dniu, w którym skarżący powrócił do kraju. Ponadto, skarżący dokonał uchybionej czynności, czyli złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak swojej winy w niedopełnieniu w terminie przedmiotowej czynności procesowej. Należy bowiem zauważyć, iż mimo, że powrót skarżącego do kraju nastąpił w dniu [...] r. a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął dnia następnego to okres ten był niewątpliwie krótki, aby skarżący mógł zapoznać się z korespondencją sądową (obejmującą poza zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi również szereg pouczeń) oraz podjąć stosowne działania mające na celu realizację wskazanego tam obowiązku. Korzystając z przysługującego mu uprawnienia skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten złożył na urzędowym formularzu, co uznać należy za okoliczność wskazującą na staranność działań skarżącego. Mając na uwadze powyższe podkreślić wymaga, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, aczkolwiek mająca charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 ustawy zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. W świetle przywołanych okoliczności, na podstawie art. 86 § 1 ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.