II SA/Gl 601/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.) Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę. Wnioskiem złożonym w dniu [...] uczestnicy postępowania W.G. i Z.G. zwrócili się do Burmistrza Miasta W. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji określonej jako "rozbudowa i przebudowa kiosków gastronomicznych" zlokalizowanej w W. przy ul. [...] na działkach oznaczonych numerami geodezyjnymi [...] i [...]. Rozpoznając ten wniosek organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Na skutek odwołania wniesionego przez uczestników postępowania decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Kolejną decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji ponownie odmówił ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] ponownie uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i ponownie przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wreszcie decyzją z dnia [...], Nr [...], Burmistrz Miasta W. ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Wydanie tej decyzji poprzedzone zostało sporządzeniem jej projektu wraz z analizą dotyczącą warunków i zasad zagospodarowania przez osobę wpisaną na listę samorządu zawodowego urbanistów. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał przepisy art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1 i 4 oraz art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). W uzasadnieniu wskazano, że spełnione zostały przesłanki z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy, a przeprowadzona analiza odpowiada wymogom określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). Wyniki tej analizy wraz z załącznikiem graficznym stanowiły załącznik do decyzji. Odwołanie od tej decyzji wniósł obecnie skarżący J.K. – właściciel sąsiedniej nieruchomości, domagając się jej uchylenia jako wydanej z naruszeniem przepisów prawa oraz chronionych prawem interesów strony. W szczególności wskazał na naruszenie art. 140 Kodeksu cywilnego oraz art. 6 i art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu tego odwołania skarżący wskazał, że w dniu [...] zawarł z uczestnikami postępowania umowę, na mocy której nabył działkę nr [...] oraz umowę przedwstępną sprzedaży działki nr [...]. Na działce nr [...] wzniesiony został budynek, w którym mieści się restauracja "[...]". Budynek ten jest niewysoki, [...] z użytkowym poddaszem, o stylu [...]. Kioski, których dotyczy wniosek znajdują się na działkach [...] oraz [...] i stanowią pierwszy rząd zabudowy. Zrealizowanie planowanej inwestycji spowoduje zasłonięcie istniejącego budynku restauracji, który jest usytuowany w drugim rzędzie. Tym samym naruszony zostanie prawnie chroniony interes skarżącego albowiem zasłonięcie budynku restauracji będzie skutkować utratą klientów i negatywnymi skutkami finansowymi. Dodatkowo planowana inwestycja godzi w istotny sposób w przedmiot umowy przedwstępnej. Tym samym dopatruje się naruszenia zasad współżycia społecznego, społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa oraz chronionego prawem interesu skarżącego. Rozpoznając to odwołanie, zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, iż spełnione zostały wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazano, że zgodnie z art. 52 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 tej ustawy nie można uzależnić wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków. Podkreślono, że wnioskodawca w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy nie musi legitymować się tytułem prawnym do nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdzono, że w przypadku naruszenia wydanych warunków w dalszym toku postępowania (przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę) strony będą miały możliwość interwencji poprzez wystąpienie do właściwych organów. W kwestii ewentualnego naruszenia prawa własności wskazano na możliwość dochodzenia roszczeń na drodze cywilnej. Odnośnie natomiast naruszenia postanowień umowy przedwstępnej stwierdzono, że kwestie te nie mogą stanowić przedmiotu rozpoznania na drodze administracyjnej. W skardze do Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Powtórzył zarzut naruszenia przepisów prawa, a to art. 140 kc oraz art. 6 i art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu wskazał te same okoliczności, jakie wcześniej wskazywał w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając, że rozpoznając odwołanie organ odwoławczy nie wziął ich pod uwagę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja jest w ocenie składu orzekającego zgodna z prawem. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji, warunków zabudowy. W stosunku do terenu, na którym ma być realizowana zamierzona inwestycja nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Z kolei art. 61 ust. 1 ustawy stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Wynika z tego, że niespełnienie chociażby jednego z tych warunków stanowi podstawę do odmowy ustalenia warunków zabudowy. Dla ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu niezbędne jest przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy. Ustalenie takie następuje w trybie określonym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). W ocenie Sądu zarówno ustalenie tych wymagań, jak i analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu zostały dostatecznie dokonane przez organ pierwszej instancji. Skoro tak, to brak było podstaw do wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, to w ocenie Sądu nie znajdują one uzasadnienia. W szczególności nie jest trafny zarzut skarżącego dotyczący pominięcia kwestii ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Na tym bowiem etapie postępowania (ustalenie warunków zabudowy) trudno przesądzić, jakoby realizacja tej inwestycji miała negatywnie wpłynąć na jego interes prawny. Zarzuty dotyczące spodziewanego pogorszenia warunków prowadzonej działalności gospodarczej pozostają bez znaczenia dla wyniku postępowania. Dotyczą one bowiem interesu faktycznego skarżącego, nie zaś prawnego. Również kwestia ewentualnego naruszenia uprawnień skarżącego wynikających z przedwstępnej umowy sprzedaży działki nr [...] pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Jak słusznie zauważa organ odwoławczy decyzja w sprawie warunków zabudowy może zostać wydana każdej osobie bez względu na posiadany tytuł prawny do nieruchomości, na której planowana jest inwestycja. Oznacza to, że w niniejszej sprawie nawet, gdyby wnioskodawcy nie dysponowali żadnym prawem do działki nr [...], to nie stanowiłoby to przeszkody do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Natomiast kwestie związane z usytuowaniem planowanej inwestycji, jej gabarytami, odległością od granicy działki i budynku skarżącego, to kwestie warunków technicznych, które będą przedmiotem oceny w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, w szczególności w aspekcie zgodności z przepisami prawa budowlanego. Reasumując stwierdzić przyjdzie, że zarzuty skarżącego mają charakter roszczeń cywilnoprawnych w stosunku do uczestników postępowania i wobec faktu, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa przy wydawaniu zaskarżonej decyzji pozostają one bez wpływu na wynik postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).