II SA/Gl 601/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu W. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że nie dysponuje środkami pozwalającymi mu na poniesienie tego rodzaju wydatku. Skarżący podał, że w skład jego majątku wchodzi udział (1/2) w prawie własności budynku mieszkalnego o pow. 120 m2 oraz udział (również ½) w nieruchomości rolnej. Zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości powyżej 5000 zł. Jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne w wysokości 1200 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, że niemalże cały jego dochód pochłaniają wydatki związane z utrzymaniem się. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że sytuacja materialna wnioskodawcy była już przedmiotem oceny dokonywane przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. zwolnił skarżącego z każdej opłaty sądowej w części przekraczającej 50 zł. Oznacza to, że niezależnie od tego, czy chodzi o wpis, opłatę kancelaryjna, czy też wpis od skargi kasacyjnej, wnioskodawca zobowiązany będzie do uiszczenia wyłącznie owych 50 zł. Odnosząc się z kolei do treści złożonego wniosku wskazać przyjdzie, że nie zmieniły się jakiekolwiek okoliczności, które wcześniej były oceniane przez referendarza, a wobec tego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony. Sytuacja materialna wnioskodawcy, mimo że daleka od optymalnej nie jest jednak na tyle ciężka aby można było uznać, iż zachodzą przesłanki do całkowitego zwolnienia go od kosztów sądowych. W tym miejscu, w całej rozciągłości należy uznać za trafną argumentację zawartą w postanowieniu z dnia 29 lipca 2015 r. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.