II SA/Gl 602/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Protokolant specjalista Anna Koenigshaus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi L. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę. L. P. (dalej: "skarżąca") w dniu 14 sierpnia 2020 r. złożyła do Starosty [...] wniosek o zarejestrowanie pojazdu marki [...] posiadającego cechę identyfikacyjną [...], jako pojazdu z dopuszczalną masą całkowitą 3500 kg. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta [...] (w skrócie: "organ I instancji") odmówił skarżącej rejestracji opisanego powyżej pojazdu czasowo zarejestrowanego pod numerem [...] jako pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej o wartości 3500 kg. W odwołaniu skarżąca podniosła, iż z przedłożonych przez nią dokumentów zwłaszcza świadectwa homologacji z dnia [...] wydanego przez [...] w G., wynika możliwość zmniejszenia masy całkowitej pojazdu marki [...] na 3,5 tony, co nie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego. Rozbieżność danych technicznych pomiędzy przedłożonymi do rejestracji dokumentami a katalogiem marek i typów pojazdów Instytutu Transportu Samochodowego zezwala na taką rejestrację. W konwencji, organ I instancji naruszył art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 72 i art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w związku z art. 3 ust. 3 Konwencji o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, iż nie jest możliwe dopuszczenie do ruchu pojazdu bez zmian konstrukcyjnych, w przypadku, gdy masa całkowita opiewa na wartość poniżej wartości ustalonej przez jego producenta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "SKO") decyzją z dnia [...] nr[...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej w skrócie: "k.p.a.") oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zaznaczyło, że analiza przedłożonych dokumentów wykazała, że w niemieckim dowodzie rejestracyjnym i w zaświadczeniu z dnia [...] dotyczącym badania technicznego wykonanego przez stację kontroli pojazdów [...] w I. została określona dopuszczalna masa całkowita dla samochodu ciężarowego marki [...] o nr homologacji el [...] jako 4 500 kg. Jest to zgodne z Katalogiem marek i typów pojazdów oraz opinii biegłego z dnia [...] tzn. jego dopuszczalna masa całkowita wynosi F:1 - 4 500 kg i maksymalna masa całkowita F:2 - 4 500 kg. Dane w zakresie mas zostały nadane w momencie wyprodukowania pojazdu identyfikowanego numerem VIN przez producenta i zostały zawarte w homologacji i bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy pozostają przepisy wewnętrzne obowiązujące na terenie Niemiec, które dopuszczają pod pewnymi warunkami obniżanie wartości dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu poniżej wartości ustalonej przez producenta bez zmian konstrukcyjnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2021 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przypisanych, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 66 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym w związku z § 3 ust. 1 pkt 8 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, art. 66 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, oraz art. 7 i art. 77 k.p.a. Akcentowała, że do wniosku przedłożyła m.in. niemiecki dowód rejestracyjny część I [...] i część II [...] wraz z tłumaczeniem; zaświadczenie z dnia [...] dotyczące badania technicznego wykonanego przez stację kontroli pojazdów [...] w I. oraz opinię dotyczącą świadectwa homologacji z dnia [...] Dokumenty te potwierdzają możliwość rejestracji przedmiotowego pojazdu z dopuszczalną masą całkowitą 3 500 kg. Pismem z dnia 17 maja 2021 r. SKO złożyło odpowiedź na skargę, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (obecnie t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 w związku z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku stwierdzenia określonych naruszeń prawa sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla zaskarżony akt albo stwierdza jego nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), bądź oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia (art. 151 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty a jedynie ocenia, czy postępowanie przed organami przeprowadzono prawidłowo, oraz czy wydany akt pozostaje w zgodzie z prawem. W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu, stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji SKO, utrzymującej w mocy opisaną na wstępie decyzję organu I instancji z dnia [...] Przechodząc do kwestii materialnych należy wskazać, że podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (obecnie t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 110, powoływanej dalej w skrócie jako: "ustawa"). Stan faktyczny przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana; 3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździć niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane; 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy. Szczegółowe czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu określa rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2130 z późn. zm., w skrócie: "rozporządzenie"). Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia organ rejestrujący, z zastrzeżeniem § 14, prowadzi rejestrację i wyrejestrowanie pojazdów oraz wykonuje inne czynności związane z dopuszczeniem pojazdu do ruchu za pomocą systemu teleinformatycznego rejestracji i za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję pojazdów, według instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia, zwanej dalej "Instrukcją". Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt I Instrukcji rejestrując pojazd organ rejestrujący: 1) przyjmuje wniosek o rejestrację pojazdu z dołączonymi dokumentami, o których mowa w art. 72 ustawy, uwzględniając warunki określone w rozporządzeniu o rejestracji pojazdów i sprawdzając zgodność zawartych w nich danych dotyczących: a) właściciela pojazdu, b) pojazdu - cech identyfikacyjnych i danych technicznych. Zgodnie z § 3 rozporządzenia: organ rejestrujący zamieszcza w bazie danych dane i informacje związane z dopuszczeniem pojazdu do ruchu na podstawie dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z § 3a ust. 2 rozporządzenia wprowadzając dane do ewidencji pojazdów organ rejestrujący używa danych pojazdu zgodnie z wartościami udostępnionego temu organowi katalogu marek i typów pojazdów homologowanych oraz dopuszczonych do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 80bh ust. 1 ustawy, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję pojazdów. Z mocy przepisu art. 80hh ust. 1 ustawy został utworzony elektroniczny katalog marek i typów pojazdów homologowanych oraz dopuszczonych do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Katalog ten jest katalogiem referencyjnym służącym do wprowadzenia danych pojazdów do ewidencji na podstawie danych określonych w dokumentach przedstawionych do rejestracji pojazdu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła wymagane ustawą dokumenty wraz z wnioskiem oraz dokonała adnotacji, zgodnie z którą wnosi o rejestrację pojazdu z dopuszczalną masą całkowitą 3500 kg. Ustalone na podstawie niemieckiego dowodu rejestracyjnego i w toku badań technicznych na obu stacjach kontroli pojazdów dane zostały prawidłowo porównane z Katalogiem marek i typów pojazdów, w którym samochód ciężarowy marki [...] o nr homologacji [...] występuje z dopuszczalną masą całkowitą 4 500 kg. Ze sporządzonej na zlecenie organu I instancji opinii biegłego z dnia [...] wynika jednoznacznie, że wymieniony pojazd posiada dane techniczne zgodne z danymi wpisanymi w niemieckim dowodzie rejestracyjnym oraz określonymi w badaniu na stacji kontroli pojazdów [...] w I., tzn. jego dopuszczalna masa całkowita wynosi F:1 - 4 500 kg i maksymalna masa całkowita F:2 - 4 500 kg. Wobec powyższego niedopuszczalne było pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącej w oparciu o art. 72 ustawy. Bezspornie dane w zakresie mas zostały nadane w momencie wyprodukowania pojazdu identyfikowanego numerem VIN przez producenta i zostały zawarte w homologacji, która decyduje o jego rejestracji. Z powyższych względów dokonana przez organ I instancji i SKO ocenia przedmiotowego pojazdu, którego rejestracji domagała się skarżąca jest prawidłowa,. Końcowo wskazać należy, że wyroki sądów administracyjnych wiążą sąd oraz strony i organy jedynie w sprawach, w których zostały wydane. Według przyjętych w prawie krajowym rozwiązań prawnych sądy administracyjne podejmują wyroki po przeprowadzeniu postępowania sądowego w danej sprawie, biorąc za podstawę rozstrzygnięcia ustalony stan faktyczny i mające w niej zastosowanie przepisy prawa materialnego. Stąd forma rozstrzygnięcia może różnić się od formy rozstrzygnięcia w innej sprawie, co nie musi jednocześnie świadczyć o wystąpieniu rozbieżności w orzecznictwie. Jednocześnie art. 3 ust. 3 Konwencji o ruchu drogowym, sporządzonej w Wiedniu 08 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. nr 5, poz. 40) nie znajduje zastosowania w procedurze rejestracji pojazdu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem dotyczy ruchu międzynarodowego pojazdów. Zaznaczyć przyjdzie, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy pozostają przepisy wewnętrzne obowiązujące na terenie Niemiec, które dopuszczają pod pewnymi warunkami obniżanie wartości dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu poniżej wartości ustalonej przez producenta bez zmian konstrukcyjnych. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania art. 7, 80, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Sąd uznał za nieuzasadnione, albowiem organy obu instancji podjęły wszelkie kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, dokonując prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia przesłanki wskazane w art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie sprawy, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.