II SA/Gl 603/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. S. na postanowienie z dnia 3 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez P. S., złożoną w związku z orzeczeniem z dnia 4 listopada 2010 r. oddalającym jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Postanowienie to z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika doręczono stronie skarżącej dnia 16 lutego 2011 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W ustawowym terminie do wniesienia środka odwoławczego, tj. w dniu 22 lutego 2011 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo zatytułowane "skarga", a potraktowane przez tutejszy Sąd jako zażalenie na przedmiotowe postanowienie. Z uwagi na fakt, że do Sądu została przesłana jedynie kopia pisma z dnia 20 lutego 2011 r. skarżący, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2011 r., został wezwany do usunięcia braku formalnego pisma w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Brak ten został uzupełniony w wyznaczonym terminie, tj. w dniu 10 marca 2011 r., niemniej jednak, jak wynika z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej, skarżący podpisał przedmiotowe pismo osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Dodatkowo art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. określa, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika, a jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z przywołanych wyżej unormowań wynika, że warunkiem nadania pismu skarżącego z dnia 20 lutego 2011 r. dalszego biegu było uzupełnienie braku formalnego pisma poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie pisma podpisanego przez niego osobiście lub przez przedstawiciela lub pełnomocnika. Skarżący uzupełnił brak formalny pisma, potraktowanego przez tutejszy Sąd jako zażalenie na postanowienie z dnia 3 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w wyznaczonym terminie. Należy jednak wskazać, że pomimo, że skarżący uczynił zadość nałożonemu nań obowiązkowi, w niniejszej sprawie zażalenie P. S., podpisane przez niego osobiście w siedzibie Sądu w dniu 10 marca 2011 r., nie spełnia wymogów określonych w art. 194 § 4 p.p.s.a. W tym przypadku bowiem zażalenie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego bądź też w określonych wypadkach przez rzecznika patentowego lub doradcę podatkowego. Tego rodzaju środek zaskarżenia może również sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). W tym miejscu należy odnieść się do zarzutu skarżącego, że "W.S.A. w Gliwicach odrzucił nie uznając, że pisma były pisane przez kancelarię pisania podań przy udziale adwokata" wskazując, że sama obecność skarżącego w instytucji prowadzonej przez adwokata czy sporządzenie zażalenia przez adwokata, jednak przez niego niepodpisane, nie jest wystarczające dla spełnienia wymogów określonych przez ustawę dla tego typu środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna czy zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjenej. W rozpoznawanej sprawie skarżący ani nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a., ani, że złożone przez niego pismo zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym Sąd uznał, że podpisane przez niego osobiście zażalenie jest niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. AM