II SA/Gl 605/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA : Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K., W.K., Gminy K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowe. J.K. i W.K. wnieśli pismem z [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2014 r. dołączono do powyższej skargi do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia skargę Gminy K. również na tę samą decyzję. Wojewoda [...] decyzją z [...] r. o nr [...]. uchylił w trybie autokontroli swoją decyzję z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] a także orzekł o odszkodowaniu za nieruchomość wydzieloną pod drogę publiczną. Powyższa decyzja autokontrolna jest z kolei przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gminy K. zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Gl 817/14. Zdaniem Sądu wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest uzależnione od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Gl 817/14. Od zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji autokontrolnej będzie bowiem zależeć istnienie przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. W tym kontekście zauważyć trzeba, że złożony przez skarżących wniosek o umorzenie postępowania sądowego nie mógł przynieść oczekiwanego przez nich rezultatu albowiem skoro decyzja autokontrolna podlegać będzie ocenie sądu, to tym samym umorzenie niniejszego postępowania, przed zakończeniem procedowania w tamtej sprawie byłoby przedwczesne. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tym samym należało przyjąć, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a wobec tego orzeczono jak w sentencji postanowienia.