II SA/Gl 606/08
PostanowienieWSA w Gliwicach2008-09-17
Skład orzekający: Iwona Bogucka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie osiąga dochodu i posiada oszczędności, do których nie ma natychmiastowego dostępu, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?Ratio decidendi
Osoba fizyczna spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, gdy wykaże, że nie jest w stanie pokryć żadnych kosztów postępowania. W przypadku skarżącego, który nie osiąga dochodu i nie ma natychmiastowego dostępu do zgromadzonych oszczędności, przesłanka ta została spełniona, co uzasadnia uwzględnienie wniosku.Stan faktyczny
Skarżący K. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej wymeldowania. Wskazał, że nie osiąga dochodów i posiada oszczędności, do których nie ma natychmiastowego dostępu. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak skarżący wniósł sprzeciw, który został uwzględniony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca - Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości; 2. ustanowić adwokata.
W dniu [...] r. K. M. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W jego uzasadnieniu podniósł, iż przebywa
w [...] i jako osoba [...] nie może otrzymać zatrudnienia. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem, posiada oszczędności w kasie [...] w kwocie [...] zł.
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
K. M. w ustawowym terminie wniósł od powyższego postanowienia sprzeciw. W jego uzasadnieniu podniósł, iż nie może korzystać
z pieniędzy złożonych przez niego w kasie [...]. Załączył zaświadczenie [...] w R., z którego wynika, że posiadane przez skarżącego środki pieniężne w kwocie [...] zł będą do jego dyspozycji dopiero w chwili [...]nie może on korzystać z tej kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc się zatem do wniosku skarżącego, stwierdzić trzeba, że zgodnie
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli w świetle art. 245 § 2 ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata , następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącego spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez niego wniosku. Skarżący nie osiąga obecnie żadnego dochodu, nie ma również do dyspozycji środków pieniężnych w postaci zgromadzonych oszczędności, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów niniejszego postępowania sądowego,
w tym także obejmującego pomoc fachowego pełnomocnika. [...] skarżącego w [...] z pewnością uniemożliwia skarżącemu podjęcie pracy zarobkowej, w szczególności, gdy, zgodnie z jego oświadczeniem, jest on osobą [...].
Mając na uwadze przytoczoną powyżej argumentację, Sąd, działając w trybie art. 260 ustawy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło