II SA/Gl 608/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2006r. skarżący P. N. wezwany został do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Dla usunięcia braku wskazany został, w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu, 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącemu w dniu [...] r. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu [...] r. (tj. w poniedziałek ) skarżący nie uiścił żądanego od niego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały ( § 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.