II SA/Gl 61/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P., M.P., J.P. i małoletniej A.P. jako następców prawnych H.P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki budynku w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej E.P. adwokat D.J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi D.J. od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 309,80 zł (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy), w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) z tytułu podatku od towarów i usług. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2009 r. zwolniono skarżącą E.P. od kosztów sądowych w całości oraz ustanowiono dla niej pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu, którym wyznaczona została przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat D.J. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2009 r. pełnomocnik złożyła oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 i 2 przewiduje, iż zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, charakter sprawy i jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia a także, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Ponadto jak stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, przyznano pełnomocnikowi D.J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240,00 zł powiększoną o podatek VAT wg stawki 22 %, tj. o kwotę 52,80 zł oraz o kwotę 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.