II SA/Gl 612/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 107/15 w sprawie ze skargi J. L. na Starostę [...] w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 sierpnia 2017 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 107/15. W ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 6 października 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia i w terminie do uiszczenia tej opłaty wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2018 r. starszy referendarz sądowy wniosek ten jednak oddalił, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał rozstrzygnięcie referendarza w mocy, postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. W świetle tych okoliczności, na podstawie zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący został poinformowany, że obowiązany jest uiścić kwotę 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Mimo upływu tego terminu i skutecznego doręczenia wezwania w dniu 30 kwietnia 2018 r. skarżący nie uiścił jednak wymaganego wpisu sądowego, nadesłał natomiast pismo procesowe z dnia 7 maja 2018 r. w którym wyraził niezadowolenie, zarówno z odmowy przyznania mu prawa pomocy, jak i obowiązku uiszczenia powyższej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, od zażalenia pobiera się wpis. Wpis ten stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 100 zł. Jak wynika z treści art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z regulacji tej wynika, że opłacenie zażalenia w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wymaganego wpisu od zażalenia, podlega ono zatem odrzuceniu w oparciu o treść art. 220 § 3 Ppsa. Bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie pozostawało natomiast pismo procesowe skarżącego z dnia 7 maja 2018 r. gdyż od postanowienia Sądu z dnia 4 kwietnia 2018 r. w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Brak jest również możliwości prawnych zaskarżenia zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2018 r. zobowiązującego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 6 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 107/15 (czyli objętej niniejszą skargą o wznowienie) ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu, zaś właściwa rada adwokacka ustanowiła skarżącemu pełnomocnika w osobie adwokata T. D. Jednakże pismem procesowym z dnia 20 marca 2017 r. skarżący ograniczył zakres pełnomocnictwa, występując o kierowanie korespondencji sądowej bezpośrednio do rąk skarżącego. W rozpatrywanej sprawie skarżący jest zatem reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (co wiąże się m.in. z brakiem obowiązku Sądu kierowania do skarżącego pouczeń o przysługujących mu środkach prawnych), lecz wszelka korespondencja jest przesyłana skarżącemu.