II SA/Gl 616/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2025 r. sprawy ze skargi E.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 marca 2025 r. nr SKO.OS/41.9/815/2024/18922/RN w przedmiocie umorzenia postępowania w wyniku wznowienia postępowania w sprawie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew oddala skargę. Prezydent Miasta C. (dalej: "organ pierwszej instancji") w dniu 24 listopada 2023 r. otrzymał zgłoszenie dotyczące zamiaru usunięcia 123 drzew przez osoby fizyczne - siedmiu współwłaścicieli - z nieruchomości zlokalizowanej przy ulicy [...] w C., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ewidencyjna nr [...](po podziale geodezyjnym obecnie są to działki o numerach: [...], [...] i [...]), dla której Sąd Rejonowy w C. [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Zgłoszenie zawierało inwentaryzację drzew, załącznik mapowy i oświadczenie o posiadanym tytule prawnym do władania nieruchomością, złożone na podstawie art. 233 Kodeksu karnego. Dołączono także oświadczenie, że wnioskodawcy występują jako osoby fizyczne, a powodem do usunięcia drzew jest fakt, że: "Drzewa kolidują z uporządkowaniem nieruchomości i jej wykorzystaniem przez właścicieli". W zgłoszeniu zawarto także stwierdzenie, że usunięcie drzew nie jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (k. 1-22 akt administracyjnych). Organ pierwszej instancji wyznaczył termin oględzin i przeprowadził je z udziałem pełnomocnika właścicieli nieruchomości (por. protokół z dnia: 14, 15, 18 i 19 grudnia 2023 r.), oraz stwierdził występowanie gniazd ptasich, co skutkuje koniecznością złożenia wniosku do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. o wydanie zgody na ich zniszczenie. Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2023 r. właściciele przedmiotowej nieruchomości wystąpili do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (dalej: "RDOŚ") o wydanie zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 52 ustawy o ochronie przyrody, poprzez zezwolenie na usunięcie ptasich gniazd. RDOŚ pismem z dnia 14 grudnia 2023 r. wezwał do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku, poprzez m.in. wskazanie celu realizacji wycinki. W odpowiedzi na wezwanie właściciele podali, że: "Informuję, że wycinka drzew z terenu działki Nr [...] przy ul. [...] w C. będzie wykonana w celu wykonania budowy nowych budynków usługowo - mieszkalnych wraz z parkingami i infrastrukturą towarzyszącą w zakresie zgodnym z pozwoleniem na budowę wydanym przez Prezydenta Miasta C.. Informuję, że nie istnieją alternatywne rozwiązania wykonania prac zaplanowanych na terenie działki nr [...] w C. przy ul. [...] pozwalające na zachowanie drzew wyszczególnionych w treści naszego wniosku" (por. treść pisma z dnia 22 grudnia 2023 r.). Decyzją z dnia 17 stycznia 2024 r. RDOŚ zezwolił na niszczenie siedlisk lub ostoi oraz gniazd na drzewach objętych wnioskiem z dnia 5 grudnia 2023 r. W treści uzasadnienia rozstrzygnięcia jako przyczynę wystąpienia z wnioskiem wymienił okoliczność, że: "(...) Zgodnie z informacją zawartą we wniosku przedmiotowe drzewa kolidują z planowaną budową budynków usługowo - mieszkalnych wraz z parkingami i infrastrukturą towarzyszącą w zakresie określonym w pozwoleniu na budowę przez Prezydenta Miasta C. (...)." W terminie wyznaczonym w art. 83f ust. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (podany publikator: Dz. U. z 2023 r. poz. 1336 z późn. zm., w skrócie: "u.o.p."), to jest w ciągu 14 dni od dnia oględzin, organ pierwszej instancji nie wniósł sprzeciwu, co potwierdził zaświadczeniem z dnia 10 kwietnia 2024 r. Drzewa objęte zgłoszeniem zostały usunięte w okresie od dnia 15 do dnia 18 kwietnia 2024 r. Pismem z dnia 22 kwietnia 2024 r., zatytułowanym: "Sprzeciw prokuratora", które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 23 kwietnia 2024 r., Prokurator Prokuratury Rejonowej w C. (w skrócie: "Prokurator"), w trybie art. 184 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 122g ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., w skrócie: "k.p.a."), wniósł sprzeciw wobec zamiaru usunięcia drzew. Domagał się wznowienia milcząco zakończonego postępowania z powodu powzięcia w dniu 19 kwietnia 2024 r. informacji o zatajeniu przed organem pierwszej instancji rzeczywistego celu ich wycięcia, a przede wszystkim, iż ma to związek z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie zmienia tego faktu okoliczność, iż działania w tym zakresie właściciele podjęli jako osoby fizyczne, w celu ominięcia obowiązujących przepisów u.o.p., zwłaszcza z naruszeniem art. 83 i art. 83b (szczególnie ust. 1 pkt 9 ppkt a). Postanowieniem z dnia 10 maja 2024 r. organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego milczącym załatwieniem sprawy w przedmiocie zgłoszenia przez właścicieli nieruchomości zamiaru usunięcia drzew z terenu działki ewidencyjnej nr [...], zlokalizowanej w C. przy ulicy [...] oraz w dniu 21 sierpnia 2024 r. przeprowadził oględziny oraz zawiadomieniem z dnia 6 sierpnia 2024 r., na podstawie art. 10 k.p.a., poinformował o możliwości składania wyjaśnień i zapoznania się z aktami sprawy. Decyzją z dnia 30 września 2024 r., nr [...] (znak: [...]), organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 83a ust. 1 w związku art. 83f ust. 15 pkt 1 u.o.p. oraz art. 104 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekł w następujący sposób: "wnoszę sprzeciw w stosunku do zamiaru usunięcia drzew rosnących na terenie nieruchomości zlokalizowanej przy ulicy [...] w C. (działka geod. nr [...]), będącej współwłasnością osób fizycznych" (cytat k. 145 akt). W odwołaniu z dnia 28 października 2024 r. T. P., E. G., M. W. i P. G., reprezentowani przez pełnomocnika, wyrazili niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i domagali się jego uchylenia oraz umorzenia postępowania administracyjnego. W ich ocenie, wniesione w sprawie sprzeciwy organu pierwszej instancji, jak i Prokuratora, bazowały na okolicznościach wskazanych we wniosku skierowanym do RDOŚ. Całkowicie pominięto fakt, że wniosek ten nie obejmował wszystkich drzew objętych zgłoszeniem, a ich usunięcie nie wymagało uzyskania derogacji. Pismem z dnia 29 października 2024 r. odwołanie złożył również L. G., domagając się uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej w skrócie: "Kolegium") decyzją z dnia 24 marca 2025 r., nr SKO.OS/41.9/815/2024/18922/RN, na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 570) oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 k.p.a., uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji z uwagi na błąd w sentencji rozstrzygnięcia, polegający na nie zastosowaniu sformułowań przewidzianych w przepisach k.p.a., regulujących rodzaje zakończenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania (art. 151 § 1 i 2 k.p.a.). Organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego milczącym załatwieniem sprawy w przedmiocie zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew rosnących na terenie przedmiotowej nieruchomości i stwierdzeniu wystąpienia wady wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zdaniem Kolegium, powinien orzec w przedmiocie uchylenia milczącego załatwienia sprawy oraz równocześnie wydać nowe rozstrzygnięcie, tj. wnieść sprzeciw w stosunku do zamiaru usunięcia drzew. Tymczasem z wydanego rozstrzygnięcia wynika, że organ pierwszej instancji orzekł wyłącznie w przedmiocie wniesienia sprzeciwu odnośnie zamiaru usunięcia drzew, bez wyeliminowania z obrotu prawnego milczącego załatwienia sprawy w tym przedmiocie. W rozpatrywanej sprawie postępowanie stało się zatem bezprzedmiotowe, co uzasadnia umorzenie postępowania wyłącznie w zakresie wydanego wadliwego rozstrzygnięcia, jednak w obrocie prawnym w dalszym ciągu pozostaje zarówno postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 10 maja 2024 r. o wznowieniu postępowania, stąd też ponownie prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji powinien przeanalizować, czy dla rozstrzygnięcia sprawy ma znaczenie fakt, że drzewa objęte zgłoszeniem, co do których milcząco załatwiono sprawę, zostały w przeważającej mierze usunięte, a dokonana analiza powinna zostać zawarta w uzasadnieniu wydanej w sprawie nowej decyzji administracyjnej. Pismem z dnia 2 kwietnia 2025 r. strona skarżąca – E. G., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji Kolegium w części odnoszącej się do jej uzasadnienia i rozpatrzenia sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w zakresie istnienia podstaw prawnych do dalszego prowadzenia postępowania i konieczności uwzględnienia wskazań Kolegium co do dalszego jego biegu, z uwagi na wszczęcie postępowania w trybie wznowieniowy i funkcjonowanie w obrocie prawnym wydanego z urzędu postanowienia organu pierwszej instancji z dnia 10 maja 2024 r. Jego zdaniem, mimo prawidłowej sentencji decyzja Kolegium zawiera wadliwe rozstrzygnięcie zawarte w jej uzasadnieniu, bowiem umorzone z powodu bezprzedmiotowości postępowanie nie może być dalej prowadzone. Powołując się na poglądy doktryny i orzecznictwo w zakresie stosowania art. 105 i art. 138 § 2 k.p.a. uznał, że zachodzi konieczność wniesienia skargi od uzasadnienia tylko pozornie korzystnego rozstrzygnięcia, które nie zniweczyło dotychczas toczącego się postępowania. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (aktualny publikator: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny publikator: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., w skrócie: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem dotyczącym art. 57a. Ponadto, w ramach sprawowanej kontroli, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., z uwagi na złożony w skardze wniosek, przy braku żądania przeprowadzenia rozprawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowią przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (dalej w skrócie jak dotychczas: " u.o.p."). W sprawie nie ulega wątpliwości, że organ pierwszej instancji w dniu 24 listopada 2023 r. otrzymał zgłoszenie dotyczące zamiaru usunięcia 123 drzew przez osoby fizyczne, bowiem kolidują z uporządkowaniem nieruchomości i jej wykorzystaniem przez właścicieli. Sporna jest wyłącznie części uzasadnienia zaskarżonej decyzji zobowiązująca organ pierwszej instancji do ponownego prowadzenia postępowania i przeanalizowania, czy dla rozstrzygnięcia sprawy ma znaczenie fakt, że drzewa objęte zgłoszeniem zostały usunięte, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji oraz, że w obrocie prawnym w dalszym ciągu pozostaje postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 10 maja 2024 r. o wznowieniu postępowania zakończonego milczącym załatwieniem sprawy. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroków tut. Sądu z dnia 17 października 2025 r. o sygn. akt II SA/Gl 570-1/25 kwestia możliwości zaskarżenia uzasadnienia decyzji, choć nie jest bezpośrednio uregulowana w przepisach k.p.a. ani w przepisach p.p.s.a., spotyka się z aprobującym stanowiskiem sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 5 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 860/22 i podane tam orzecznictwo). Uzasadnienie jest bowiem istotnym elementem wydanego przez organ administracyjny aktu, mającym na celu wyjaśnienie rozstrzygnięcia, a wraz z pozostałymi jego elementami stanowi całość. W rozpatrywanej sprawie kwestionowany w skardze fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie dotyczy sfery materialnoprawnej, nie dotyczy równie jakichkolwiek obowiązków nakładanych, ale odnosi się do sfery procesowej oraz samej sprawy administracyjnej. Kolegium podkreśliło, że realizuje jedynie "obowiązek informacyjny", który nie ma charakteru wiążącego. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., ani też innych przepisów w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. W dalszej kolejności przyjdzie zauważyć, że w rozdziale 4 u.o.p. ustawodawca uregulował zasady ochrony terenów zielonych i zadrzewień, wprowadzając co do zasady warunek uzyskania zgody właściwego organu na wycięcie drzew lub krzewów. Usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części następuje co do zasady po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Zezwolenie to wydawane jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, a w niektórych przypadkach przez wojewódzkiego konserwatora zabytków (art. 83 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 83a ust 1 u.o.p.). Zgodnie z art. 83 ust. 1 u.o.p., usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek: 1) posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości; 2) właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339 oraz z 2023 r. poz. 326, zwanej dalej: "Kodeksem cywilnym") - jeżeli drzewo lub krzew zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń. Powyższa zasada przewiduje wyjątki, które uregulowane zostały w art. 83f ust. 1 u.o.p. Zgodnie z 83f ust. 3a u.o.p. zgoda nie jest wymagana dla drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych i są usuwane na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W tym przypadku właściciel nieruchomości jest obowiązany dokonać zgłoszenia do organu, o którym mowa w art. 83a ust. 1, zamiaru usunięcia drzewa, jeżeli obwód pnia drzewa mierzonego na wysokości 5 cm przekracza: 1) 80 cm - w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego; 2) 65 cm - w przypadku kasztanowca zwyczajnego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego; 3) 50 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew (art. 83f ust. 4 u.o.p.). Co do zasady przepis art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. nie nakłada na właściciela nieruchomości obowiązku informowania właściwego organu o zamiarze usunięcia drzew. Z powyższego wynika, że dopiero zamiar usunięcia drzew, o których mowa w art. 83f ust. 4 u.o.p. nakłada na właściciela obowiązek jego zgłoszenia właściwemu organowi, a organ ma obowiązek podjęcia określonych działań w kierunku spełnienia przez zgłaszającego warunków, o których mowa w art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. W konsekwencji, poza przypadkiem, o którym mowa w art. 83f ust. 4 u.o.p., ocena spełnienia warunków z przepisu art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p., w tym ustalenia faktycznego celu usunięcia drzewa, może nastąpić dopiero po usunięciu drzew i krzewów. Właściwy organ wyposażony jest bowiem w narzędzia kontroli przestrzegania i stosowania przepisów rozdziału 4 u.o.p., a do kontroli stosuje się odpowiednio art. 379 i art. 380 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (por. art. 83f ust. 20 u.o.p.). W myśl art. 83f ust. 8 u.o.p. po dokonaniu oględzin organ, o którym mowa w art. 83a ust. 1 u.o.p., w terminie 14 dni od dnia oględzin może, w drodze decyzji administracyjnej, wnieść sprzeciw. Usunięcie drzewa może nastąpić, jeżeli organ nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Zgłoszenie zamiaru wycięcia drzewa nie oznacza zatem, że właściciel nieruchomości będzie uprawniony do jego wycięcia, gdyż organ może wnieść sprzeciw w określonych w ustawie przypadkach (art. 83f ust. 14 u.o.p.). Zgodnie z art. 83f ust. 15 pkt 1 u.o.p. organ, o którym mowa w art. 83a ust. 1, wnosi sprzeciw jeżeli zgłoszenie dotyczy usunięcia drzewa objętego obowiązkiem uzyskania zezwolenia na usunięcie. Użycie przez ustawodawcę czasownika "może" w treści art. 83f ust. 14 u.o.p. oznacza, że wniesienie sprzeciwu we wskazanych tam przypadkach ma charakter fakultatywny. Z kolei, brzmienie art. 83f ust. 15 u.o.p. jest stanowcze i dotyczy obowiązku wniesienia sprzeciwu w sytuacji stwierdzenia, że wymagane było uzyskanie zezwolenia do wycięcia drzewa (pkt 1 ) lub w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia w trybie określonym w ust. 9 (pkt 2). Rola organów została natomiast sprowadzona do kontroli przestrzegania przepisów umożliwiających usunięcie drzew lub krzewów bez zezwolenia. W tym właśnie celu wprowadzono art. 83f ust. 17 u.o.p., zgodnie z którym jeżeli w terminie 5 lat od dokonania oględzin wystąpiono o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, a budowa ta ma związek z prowadzeniem działalności gospodarczej i będzie realizowana na części nieruchomości, na której rosło usunięte drzewo, organ, o którym mowa w art. 83a ust. 1, uwzględniając dane ustalone na podstawie oględzin, nakłada na właściciela nieruchomości, w drodze decyzji administracyjnej, obowiązek uiszczenia opłaty za usunięcie drzewa. Dla uznania, że usunięcie drzew i krzewów z nieruchomości ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą wystarczające będzie np. ustalenie, że zgłaszający prowadzi zawodowo działalność deweloperską, legitymuje się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę i ma zawartą umowę deweloperską z nabywcą w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2021r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 695 z późn. zm.). Powyższe oznacza, że to właściciel nieruchomości, z której zostały usunięte drzewa w oparciu o uprawnienie przewidziane w art. 83f ust. 3a u.o.p. ma obowiązek powstrzymania się przez okres 5 lat od dnia oględzin od takich zamierzeń budowlanych, które można by powiązać z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przeciwnym razie będzie musiał się liczyć z obowiązkiem uiszczenia opłaty za usunięcie drzew, co w przypadku znaczącej liczby może wiązać się z opłatą przewyższającą nawet wartość całej nieruchomości. Organom administracji pozostawiono narzędzia, o których mowa art. 83f ust. 20 u.o.p., które mają na celu kontrolę przestrzegania przepisów u.o.p. i w razie stwierdzenia naruszeń możliwość nałożenia opłaty. Omawiane przepisy stanowią zatem równowagę między interesem indywidualnym właściciela nieruchomości wynikającym przede wszystkim z chronionego konstytucyjnie prawa własności (art. 64 ust. 3 Konstytucji RP), a interesem publicznym, również mającym źródło w ustawie zasadniczej, nakładającej na organy władzy publicznej obowiązek ochrony środowiska (art. 74 ust. 2 Konstytucji RP). Nie mniej jednak gdyby doszło do dalszego procedowania w sprawie przez organ pierwszej instancji, realizujący ów "obowiązek informacyjny" pochodzący od Kolegium, to będzie istniała możliwość składania środków odwoławczych, a rozstrzygnięcia organów będą podlegały kontroli sądowoadministracyjnej z punktu widzenia ich legalności. Z wyżej wskazanych powodów, zdaniem Sądu zaskarżona decyzja mieści się w granicach prawa i nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.