II SA/Gl 617/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 617/12 w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]r., nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uiszczenie wpisu sądowego bądź wraz z wniesioną skargą, bądź ewentualnie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie wezwania o uiszczenie stosownej opłaty. Skarżący jednak - mimo prawidłowo doręczonego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności w wyznaczonym terminie - nie wykonał zarządzenia z dnia 18 maja 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślono przy tym, że nadany w dniu 20 czerwca 2012 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych pozostaje bez wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia, bowiem skarżący złożył wniosek już po upływie zakreślonego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W ustawowym terminie do wniesienia środka odwoławczego, tj. w dniu 28 stycznia 2013 r. R. W. nadał pismo procesowe zatytułowane "skarga kasacyjna" podpisane przez niego osobiście. W uzasadnieniu strona podniosła, że wbrew stanowisku zawartemu w postanowieniu z dnia 3 grudnia 2012 r. w siedmiodniowym terminie do uiszczenia wpisu złożyła ona wniosek o przyznanie prawa pomocy. Według skarżącego bowiem został on nadany w dniu 19 czerwca 2012 r., a nie jak wskazano w uzasadnieniu w dniu 20 czerwca 2012 r., co czyni skargę w pełni zasadną. W dniu 19 marca 2013 r. akta sprawy były przeglądane przez prokuratora J. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei w myśl art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego bądź też w określonych wypadkach przez rzecznika patentowego lub doradcę podatkowego. Tego rodzaju środek zaskarżenia może również sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że nie może sporządzić skargi kasacyjnej strona nienależąca do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalistę podyktowana jest wysokimi wymogami formalnymi stawianymi temu pismu procesowemu przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie R. W. złożył osobiście pismo z dnia 26 stycznia 2013 r. zatytułowane "skarga kasacyjna" niebędąc osobą, o której mowa w art. 175 p.p.s.a., w konsekwencji Sąd uznał, że stanowi ono środek zaskarżenia, który w świetle wyżej wymienionych przepisów należy uznać za niedopuszczalny. Na marginesie wskazać trzeba, że podnoszona przez skarżącego okoliczność została potwierdzona przez przedstawiciela Poczty Polskiej S.A. w piśmie z dnia 19 lutego 2013 r. znajdującym się w aktach sprawy. Jednak nie może to stanowić podstawy do zmiany orzeczenia z dnia 3 grudnia 2013 r., bowiem brak jest przepisu umożliwiającego wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu uchylenie własnego postanowienia o odrzuceniu skargi, a skarga kasacyjna sporządzona przez osobę spoza kręgu osób wymienionych w powoływanym wyżej przepisie jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. bądź przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. Sąd nie mógł w tym przypadku zastosować art. 195 § 2 p.p.s.a., dotyczy on bowiem jedynie postanowień, od których przysługuje stronie środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Jednocześnie Sąd poucza skarżącego działającego bez profesjonalnego pełnomocnika, że ewentualna skarga kasacyjna sporządzona przez osobę wymienioną w art. 175 p.p.s.a., po spełnieniu wymagań formalnych, może podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przypadku kiedy upłynął już termin do jej wniesienia, osoba ją składająca może zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 85 i następne p.p.s.a.). Skarżący ma również możliwość, pomimo wcześniejszej odmowy przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 617/12), ponownie zwrócić się z takim wnioskiem w każdym czasie również w zakresie ustanowienia rady prawnego albo adwokata. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, że pismo procesowe skarżącego zatytułowane "skarga kasacyjna" wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 30 stycznia 2013 r. Po sprawdzeniu okoliczności w nim podniesionych dotyczących daty nadania wniosku o prawo pomocy z dnia 18 czerwca 2012 r. akta były przeglądane przez prokuratora, któremu przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym faktem nadanie biegu powyższemu pismu skarżącego nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2013 r., sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne, którego termin został wyznaczony na dzień 13 maja 2013 r. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.