II SA/Gl 620/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. i H. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nr [...] z dnia [...] r. nakazującą H.H. i T.H. wykonanie rozbiórki budynku letniskowego, obiektu budowlano-gospodarczego i basenu kąpielowego, zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w S., wybudowanych bez decyzji o pozwoleniu na budowę w latach [...] – [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarli wniosek o zmianę zaskarżonej decyzji lub jej wstrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Oceniając wniosek skarżących pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim wskazać należy, iż już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Może się bowiem okazać, iż nie są spełnione warunki legalnej rozbiórki, co z kolei wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżących, wskutek rozbiórki obiektów, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. Zdaniem Sądu zasadne jest zatem, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Tym samym mając na uwadze realia rozpatrywanej sprawy, nie można stwierdzić, iż udzielenie skarżącym tzw. ochrony tymczasowej naruszałoby czyjkolwiek interes lub też pozostawałoby w opozycji do interesu publicznego. Jednocześnie wskazać należy, iż legalność oraz prawidłowość zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane, gdyż dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia prawa i skutków tego naruszenia. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.