II SA/Gl 622/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zameldowania w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) L. M. wniosła, za pośrednictwem Wojewody [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zameldowania. W skardze tej zawarty został jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W jego uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w dniu [...]r. wystąpiła do Wojewody [...] z odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. orzekającej o zameldowaniu M. M.j i D. M. na pobyt stały w lokalu nr [...] przy ul. [...] w C. Ponieważ przez długi okres czasu skarżąca nie otrzymała żadnej korespondencji w tej sprawie, w dniu [...]r. udała się do Urzędu Miejskiego w C. celem uzyskania informacji o etapie postępowania. Poinformowano ją, że organ odwoławczy rozpoznał jej odwołanie w dniu [...]r., przedmiotowa decyzja została przesłana na adres w C. przy ul. [...] i wobec dwukrotnego awiza oraz braku odbioru korespondencji przez adresata została ona zwrócona nadawcy i uznana za skutecznie doręczoną. Tymczasem zdaniem skarżącej przedmiotowe doręczenie nie było skuteczne, bowiem nigdy nie otrzymała żadnego awiza odnośnie tej korespondencji. Zwróciła także uwagę na istniejący między nią a M. M. i Z. M. konflikt, który w jej ocenie mógł spowodować, że osoby te zabrały przedmiotowe awiza ze skrzynki nie informując o tym skarżącej. Skarżąca wyjaśniła również, ze z uwagi na zły stan zdrowia znajduje się pod stałą opieką lekarską i większość czasu przebywa w klinice onkologicznej w G. Na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżąca załączyła oświadczenie złożone przez T. M. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzja Wojewody [...], wydana na skutek odwołania L. M. została przesłana na adres w C., przy ul. [...]. Zgodnie z adnotacją pracownika UP w C., wobec nieobecności adresata w tym miejscu przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniu [...] i [...] r., a następnie na skutek jej niepodjęcia została zwrócona do nadawcy w dniu [...]r. i dołączona do akt ze skutkiem doręczenia, zgodnie z art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej Kpa. W dniu [...]r. decyzja została wydana L. M. w siedzibie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu [...]r., tj. w dacie w której powzięła ona wiadomość o wydaniu przez organ decyzji będącej obecnie przedmiotem jej skargi. Wniosek nadany na poczcie w dniu [...]r. został zatem wniesiony w terminie. Jednocześnie skarżąca dokonała uchybionej czynności, czyli wniosła skargę. Przechodząc do oceny okoliczności wskazujących na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu zauważyć wymaga, że niewątpliwie po jej stronie występują trudności w uprawdopodobnieniu tych okoliczności, głównie z uwagi na ograniczone środki dowodowe, jakimi może dysponować w zakresie braku doręczenia jej zawiadomienia o awizacji korespondencji zawierającej przedmiotową decyzję. Tymczasem zgodnie z regulacją art. 44 Kpa dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w tym przepisie, uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a więc dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. W niniejszej sprawie dwukrotną awizację przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję potwierdzają adnotacje pracownika poczty. Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał, że decyzja została L. M. skutecznie doręczona. Wskazać wymaga jednakże, że powyższe domniemanie jest wzruszalne, a trybem właściwym do jego obalenia jest właśnie przywrócenie terminu. Zauważyć bowiem należy, że postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu nie ma na celu zakwestionowania faktu doręczenia przesyłki, lecz jedynie uchylenie się od ujemnych skutków w zakresie upływu terminu, jakie wynikają dla strony z tego doręczenia (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. P 13/05, oraz z dnia 15 października 2002 r., sygn. SK 6/02 w odniesieniu do tej samej problematyki poruszanej w postępowaniu cywilnym). W rozpoznawanej sprawie skarżąca podjęła próbę uchylenia się od negatywnych skutków uznania za skutecznie doręczenia decyzji Wojewody [...], czego konsekwencją było uchybienie przez nią terminowi do wniesienia na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Wskazaną przez nią okoliczność braku otrzymania zawiadomień o awizacji przesyłki Sąd uznał za wystarczającą do uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu powyższego terminu. Nie można bowiem wykluczyć, że w istocie skarżąca nie otrzymała zawiadomień o awizacji kierowanej do niej korespondencji. Sąd miał na również uwadze podniesioną przez skarżącą okoliczność konfliktu istniejącego między mieszkańcami lokalu, na którego adres przesłana została sporna decyzja, co potwierdza także dokumentacja znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy. W świetle powyższego oraz mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi, w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa.