II SA/Gl 622/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu. Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o przyznanie fachowego pełnomocnika – adwokata, powołując się na trudną sytuację materialną i niskie dochody. Wnioskodawca podał, że mieszka sam w nieogrzewanym, nieskanalizowanym budynku, nie posiada żadnego majątku, a jej jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w wysokości 1400 zł netto miesięcznie. Strona podkreśliła, że ze wspomnianego dochodu co miesiąc przeznacza 100 zł na energię elektryczną, około 450 - 500 zł na wykup lekarstw, około 80 zł na środki higieny, 140 zł rocznie na śmieci. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał kopie rachunków oraz dokument wykazujący wysokość świadczenia emerytalnego w marcu br. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Opierając się na informacjach podanych przez stronę uznano, iż zasadnym będzie przychylenie się do złożonego wniosku. Przede wszystkim wskazać przyjdzie, że z nadesłanego dokumentu wynika, iż świadczenie, które skarżący otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1075 zł netto miesięcznie (przynajmniej w marcu br.), zaś jego stałe, miesięczne wydatki oscylują na poziomie 120 – 150 zł. Jeżeli dodać do tego wydatki na lekarstwa (skarżący przesłał niestety kopie rachunków za lekarstwa sprzed kilku lat, co uniemożliwia ustalenie aktualnej wysokości wydatków z tego tytułu, nie mniej jednak nie sposób zakwestionować istnienia tego rodzaju wydatków) W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że strona dysponuje stosunkowo niewielkim dochodem (917 zł), który musi pozwolić na zaspokojenie jej bieżących potrzeb bytowych. Sporządzone przez wnioskodawczynię zestawienie stałych, miesięcznych wydatków nie rodzi zastrzeżeń, a oceny sytuacji materialne strony nie zmienia okoliczność, iż uzyskuje ona dodatek mieszkaniowy oraz wsparcie w zakresie dopłat do rachunków za energię elektryczną. Informacje te tym bardziej potwierdzają tezę o trudnej sytuacji materialnej skarżącej, a w połączeniu z wiekiem strony ([...] lat) uzasadniają konieczność przyznania jej fachowego pełnomocnika z urzędu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.