II SA/Gl 624/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu w kwestii zażalenia pełnomocnika skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 624/12 o zwrocie kosztów postępowania p o s t a n a w i a: 1. uchylić zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowienie z dnia 15 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 624/12 o zwrocie kosztów postępowania sądowego 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej kwotę 717,00 (siedemset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 15 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 624/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji, w pkt 2 orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości oraz w pkt 3 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 3 ww. wyroku Sądu, wnosząc o jego zmianę i przyznanie skarżącej kwoty 717,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącej zażalenie na zawarte w pkt 3 ww. wyroku Sądu postanowienie jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania na nowo. Stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Nadto zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, wobec uwzględnienia skargi w całości, skarżąca ma możliwość ubiegania się o zasądzenie na jej rzecz od Dyrektora Izby Skarbowej w K. zwrotu kosztów postępowania. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W toku postępowania skarżąca reprezentowana była przez radcę prawnego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 11 stycznia 2012 r. W tym stanie rzeczy należało zasądzić od organu odwoławczego kwotę w wysokości 717,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi wpis sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł (§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600,00 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była bowiem należność pieniężna w kwocie 3203,50 zł. Tym samym wynagrodzenie radcy prawnego, zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) powinno być obliczone na podstawie § 6 pkt 3 tego rozporządzenia. Mając na względzie powyższe Sąd uwzględnił zażalenie pełnomocnika skarżącej i działając w oparciu o art. 195 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 200 i art. 205 § 2, art. 209 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.