II SA/Gl 624/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie decyzji uchylenia pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący, po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wraz z żoną oraz dorosłym, szukającym pracy synem zamieszkuje w budynku mieszkalnym o pow. 200 m2 (około 100 m2 powierzchni mieszkalnej) a w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 4,5 ha. Skarżący zadeklarował, że nie dysponuje oszczędnościami, papierami wartościowymi ani tez przedmiotami, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez stronę okoliczności pozwoliły stwierdzić, że sytuacja materialna uzasadnia zwolnienie skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Na wstępie trzeba zaznaczyć, że sytuacja materialna skarżącego była już przedmiotem oceny referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 , w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Gl 91/15 zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. Uwagi poczynione w uzasadnieniu tamtego rozstrzygnięcia zachowują aktualność również na gruncie niniejszej sprawy. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że miesięczny dochód w trzyosobowej rodzinie wnioskodawcy wynosi około 2800 zł netto. Bieżące wydatki, których wysokość określono w oparciu o oświadczenia strony oraz dokumenty nadesłane przez stronę do sprawy o sygn. akt II SA/Gl 91/15 to kwota około 1200 – 1300 zł, obejmująca spłatę raty zaciągniętego kredytu hipotecznego, koszty dostaw wody, gazu i energii elektrycznej. Z analizy informacji udzielonych przez skarżącego wynika również, że ma on kłopoty z bieżącym pokrywaniem należności – w tym kosztów dostaw energii elektrycznej o czym świadczą dwa kolejne wezwania do zapłaty z dnia 19 lutego 2015 r. oraz z dnia 4 marca 2015 r. oraz dostaw wody – vide wezwanie z dnia 26 marca 2015 r. Nadto z dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że dokonano zajęcia rachunków bankowych należących do skarżącego i jego małżonki na poczet należności względem [...]. Pomimo więc wspomnianych dochodów możliwości finansowe wnioskodawcy są mocno ograniczone co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku. Wyjaśnienia skarżącego w tym zakresie, dotyczące kosztów utrzymania w okresie zimowym można zaś uznać za wiarygodne. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.