II SA/Gl 624/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uchylenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta G. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę "wieży stalowej, kratowej o wysokości 60 m o nazwie "A" (bez montażu urządzeń nadawczych) oraz fundamentów pod kontenery telekomunikacyjne na działce nr [...], obręb B. od ul. [...] w G. wraz z budową ogrodzenia terenu. Inwestorem jest "C" S.A. ul. [...] G. Dnia 11 września 2011 r. J. W. zam. w G. przy ul. [...] (nazywany w dalszej części uzasadnienia również "skarżącym"), jako właściciel nieruchomości graniczącej z miejscem inwestycji (o numerze ewidencyjnym [...]) wystąpił do Prezydenta Miasta G. z "wnioskiem" o udzielenie informacji, dlaczego nie był poinformowany o rozpatrywaniu wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. organ powiadomił wnioskodawcę, iż jego nieruchomość znajduje się poza obszarem oddziaływania obiektu. Dnia 16 kwietnia 2012 r. J. W. "zaskarżył" decyzję z dnia [...] r. "w całości". Podniósł, że realizacja przedsięwzięcia wpłynie istotnie na jego "plany inwestycyjno-biznesowe" a "C" S.A. nie podjęła kroków w celu rozwiązania tego problemu. Prezydent Miasta G. potraktował powyższe pismo jako wniosek o wznowienie postępowania i postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że J. W. nie może zostać uznany za stronę postępowania, gdyż jego nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Na skutek zażalenia J. W. sprawę rozpatrywał Wojewoda [...], który postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił skarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Wojewody ustalenie, czy J. W. jest stroną postępowania może nastąpić dopiero po jego wznowieniu. Postanowienie kasatoryjne Wojewody [...], ze skargi J. W., rozpatrywał tutejszy Sąd, który wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r. (sygn. II SA/Gl 1012/12 oddalił skargę wskazując jednak, iż organy administracji winny w pierwszym rzędzie ustalić, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie. Prezydent Miasta G. pismem z dnia 26 marca 2014 r. wystąpił do skarżącego o udzielenie odpowiedzi, kiedy dowiedział się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia. J. W. pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. poinformował, iż powziął wiadomość o wydaniu decyzji od kierownika budowy, z chwilą rozpoczęcia robót budowlanych. Prezydent Miasta G. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. o informację, kiedy rozpoczęto roboty budowlane przy spornej wieży. Z przekazanej kserokopii dziennika budowy wynika, iż prace przygotowawcze rozpoczęto dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta G. wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę "wieży stalowej, kratowej o wysokości 60 m o nazwie "A" (bez montażu urządzeń nadawczych) oraz fundamentów pod kontenery telekomunikacyjne na działce nr [...], obręb B. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta G. odmówił uchylenia decyzji zapadłej w wyniku wznowionego postępowania. W ocenie organu administracji, po dokonaniu analizy wszystkich okoliczności sprawy nie można uznać J. W. jako strony, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Przedmiotem zamierzenia budowlanego jest realizacja wieży telekomunikacyjnej, ale bez urządzeń nadawczych. Jej wybudowanie nie powoduje żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości sąsiednich. Dotyczy to zwłaszcza nieruchomości skarżącego, na której został wprowadzony zakaz zabudowy. Odwołanie od tej decyzji złożył J. W. nie podnosząc jednak konkretnych zarzutów odnośnie wydanego aktu. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] r.nr [...] utrzymał skarżoną decyzje w mocy. W ocenie organu II instancji ustalenia Prezydenta Miasta G. w sprawie były prawidłowe. J. W. wywodzi swój interes prawny z prawa własności nieruchomości graniczącej z terenem przedsięwzięcia. Jednakże Wojewoda [...], podobnie jak poprzednio organ I instancji stwierdził, iż nieruchomość skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania wieży i jej budowa w żaden sposób nie spowoduje ograniczenia w sposobie zagospodarowania działki o numerze [...]. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył J. W. Domagając się "wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia legalności i prawidłowości dla obywateli w mojej osobie" zarzucił Wojewodzie [...], że nieprawnie nie został uznany za stronę postępowania. Jednocześnie podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny zakazuje wydawania ‘decyzji cząstkowych". Odpowiadając na skarg organ wniósł o oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. J. W. w swej skardze podniósł dwa zarzuty. Pierwszy z nich to nieuznanie go za stronę postępowania w sprawie. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, dotknięte było przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 lub art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zm. – w dalszej części jako "k.p.a."). Jedną z przesłanek wznowienia jest okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. ). Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze), stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w sposobie zagospodarowania terenu (art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane). Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 9 października 2007 r. (sygn II OSK 1321/06 – za www.orzeczenia.nsa.gov.pl) interes prawny strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest ściśle związany z wyznaczeniem obszaru oddziaływania obiektu. Wnioskodawca domagający się wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, powołując się na swój indywidualny interes prawny, powinien wykazać, że jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym, ani zarządcą nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. W rozpatrywanej sprawie organy administracji w sposób przekonujący wskazały, iż nieruchomość J. W., ze względu na przedmiot postępowania i charakter samego zamierzenia budowlanego nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Skarżący podniósł również, że organy administracji nie uwzględniły, wynikającego z orzecznictwa NSA zakazu "wydawania pozwoleń cząstkowych". Brak przytoczenia konkretnych orzeczeń utrudnia ustalenia w tym zakresie, ale zapewne skarżący miał na myśli zakaz dokonywania zabiegu tzw. "salami slicing" polegającego na dzieleniu przedsięwzięcia tak, aby uniknąć konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Sądu taki przypadek nie miał tu miejsca. Jeśli bowiem inwestor będzie zamierzał umieścić na wieży urządzenia nadawcze, należy traktować to jako rozbudowę wieży wymagającą uzyskania pozwolenia. Wówczas, jeśli przedsięwzięcie zostanie zaliczone do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wówczas przed uzyskaniem pozwolenia na rozbudowę konieczne będzie wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i ewentualnie przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.