II SA/Gl 627/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2016 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy i skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy oddala skargę. [...] Wojewódzki Komendant Policji w K. pismem z dnia [...] r. wystąpił do Prezydenta Miasta R. o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami (w zakresie kategorii A+B) przez W. B., zam. w R. przy ul. [...]. Przyczyną było osiągnięcie przez kierującego 26 punktów karnych w okresie od 1 września 2013 r. do 9 kwietnia 2014 r. W sprawie zostało wszczęte postępowanie. Pismem z dnia 13 lipca 2015 r. W. B. wystąpił do organu o zmianę jego przedmiotu. Otóż wskazał, że uprawnienia kategorii A uzyskał dopiero dnia 1 czerwca 2015 r., czyli znacznie później niż przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów karnych. Zatem w jego ocenie kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji powinny podlegać tylko kwalifikacje w zakresie kategorii B prawa jazdy. W związku z zakwestionowaniem przez W. B. ilości naliczonych punktów przez organ Policji Prezydent Miasta R. postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie w sprawie. Zostało ono jednak podjęte (postanowieniem z dnia [...] r.), gdy [...] Wojewódzki Komendant Policji podtrzymał swoje stanowisko w przedmiocie naliczonych punktów. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta B.: - zatrzymał W. B. prawo jazdy kategorii A i B, - skierował go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami kategorii A i B. Odwołanie od tej decyzji złożył W. B. Wskazał w nim na znaczny upływ czasu pomiędzy przekroczeniem dopuszczalnej liczby punktów karnych a wszczęciem postępowania w sprawie. W jego ocenie zatrzymanie prawa jazdy kategorii A (i skierowanie go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w tym zakresie) jest nieuzasadnione. Prawo jazdy kategorii A uzyskał bowiem długo po tym, jak przekroczył dopuszczalną liczbę punktów karnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało skarżoną decyzję w mocy. Uznało, iż organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w sprawie a podjęte rozstrzygnięcie odpowiada przepisom prawa. W szczególności wskazało na treść § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488), zgodnie z którym wniosek o kontrolne sprawdzenie musi dotyczyć wszystkich posiadanych kategorii prawa jazdy. Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył W. B..Domagając się zmiany skarżonego aktu podniósł taką samą argumentację jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Szczegóły w tym zakresie regulują przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488). W rozpatrywanej sprawie szczególną uwagę należy zwrócić na § 7 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia zgodnie z którym "Komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o [...] kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia". Podstawą zatrzymania prawa jazdy w takim przypadku jest zaś art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541). Zgodnie z tym przepisem "do dnia 31 grudnia 2016 r. [...] starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4". W sprawie bezsporne jest, że W. B. w okresie od 1 września 2013 r. do 9 kwietnia 2014 r. uzyskał 26 punktów karnych. Zaistniały zatem przesłanki przewidziane w ustawie Prawo o ruchu drogowym i noweli Kodeksu karnego. Skarżący kwestionuje jednak inną okoliczność. Prawo jazdy kategorii A uzyskał dopiero 1 czerwca 2015 r. Zatem zatrzymanie mu prawa jazdy tej kategorii (i skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji) było niezasadne. Nie jest w tej sprawie rolą Sądu dokonywanie oceny prawidłowości działań [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w zakresie trybu postępowania. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego w zakresie kategorii prawa jazdy A i B został sporządzony [...] r. jest on zgodny z brzmieniem § 7 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r., gdyż dotyczy wszystkich kategorii prawa jazdy posiadanych w tym dniu przez W. B. Starosta jest związany takim wnioskiem, zatem prawidłowo skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii A i B prawa jazdy. Podobnie przedstawia się sytuacja z zatrzymaniem prawa jazdy. Należy przyjąć, iż służy ono czasowemu (do czasu sprawdzenia kwalifikacji) wyeliminowaniu z ruchu kierujących, których umiejętności w tym zakresie budzą wątpliwości. Nie było by niczym uzasadnione zaniechanie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy kategorii A w sytuacji, gdy został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w tym zakresie. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.