II SA/Gl 628/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik ( spr. ) Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant referent-stażysta Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. W., S. T. i Z. B.-W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...]r. ozn. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J., działając w oparciu o art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm./ postanowił umorzyć prowadzone przez organ nadzoru budowlanego postępowanie egzekucyjne dotyczące wykonania przez A. W. obowiązku rozbiórki garażu. W uzasadnieniu wskazano, że nałożony decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. obowiązek był konsekwencją wybudowania tegoż garażu bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Postępowanie egzekucyjne wszczęto stosownym tytułem wykonawczym, a postanowieniem z dnia [...] r. nałożona została grzywna w celu przymuszenia. W trakcie kontroli organ ustalił, że powyższy obowiązek został wykonany i w związku z tym postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Pomimo bowiem pouczenia A. W. o możliwości wnioskowania o umorzenie nałożonej grzywny strona nie złożyła stosownego wniosku, a wyrokiem z dnia 10 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienia obu instancji w przedmiocie nałożenia wspomnianej grzywny, dlatego też organ uznał konieczność umorzenia z urzędu postępowania egzekucyjnego. W dniu [...] 2005r. wpłynęło "odwołanie" na powyższe postanowienie organu I instancji, w którym skarżący zakwestionował jego prawidłowość i wniósł o unieważnienie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. w zakresie nakazu rozbiórki garażu i wylewki betonowej pozostawionej jako element te obiektu budowlanego; postępowania egzekucyjnego przymuszającego te rozbiórki; zwrotu kosztów poniesionych w wyniku dokonanych rozbiórek. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] r. ozn. nr [...] utrzymał w mocy powyższe orzeczenie podzielając pogląd organu I instancji. W motywach uzasadnienia wskazano, że wobec uchylenia wyrokiem z dnia 10 marca 2005r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowienia obu instancji w przedmiocie nałożenia wspomnianej grzywny dalsze postępowanie egzekucyjne stało się bezprzedmiotowe. Na w/w postanowienie ostateczne została złożona skarga przez A. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący ponownie podniósł zarzuty, które przytoczył zaskarżając postanowienie organu I instancji. W odpowiedzi na powyższą skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. z 2002 nr 153, poz.1269 ze zm./ sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem przedmiotową sprawę należało stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 59 pkt 1-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w dacie orzekania organów obu instancji - t.j. Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm./ postępowanie egzekucyjne umarza się z przyczyn wymienionych w tym przepisie oraz w innych przypadkach przewidzianych w ustawie. Przesłanka wymieniona w pkt. 2, na którą powołały się organy obu instancji, może stanowić podstawę umorzenia jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał. Z akt sprawy wynika, że wobec nałożonego na skarżącego obowiązku rozbiórki garażu i jego wykonania, jednak bez usunięcia wylewki betonowej stanowiącej podstawę tegoż garażu, postanowieniem z dnia [...] r. nałożona została na A. W. grzywna w celu przymuszenia. Natomiast w trakcie kontroli w dniu [...] 2003r. organ ustalił, że obowiązek został wykonany. Nadto wyrokiem z dnia 10 marca 2005r. o sygn. akt II S.A./Ka 732/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienia organów obu instancji w przedmiocie nałożenia wspomnianej grzywny. Zatem w związku z tym – zdaniem organów – spełnione zostały przesłanki dopuszczające umorzenie przedmiotowego postępowania jako bezprzedmiotowego. Zaznaczyć należy, że kwestionowane przez skarżącego rozstrzygnięcia są – zdaniem składu orzekającego - dla niego korzystne. Za prezentowanym stanowiskiem przemawia bowiem treść art. 60 § 1 powoływanej ustawy, stanowiącego o skutkach prawnych umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z tym przepisem umorzenie powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zatem wydane przez organy nadzoru budowlanego rozstrzygnięcia spowodowały upadek wszystkich podjętych czynności egzekucyjnych. Odnosząc się natomiast do żądań strony skarżącej w zakresie odszkodowania z tytułu kosztów i strat poniesionych w wyniku przeprowadzonej egzekucji wyjaśnić należy, że kwestie te nie mogły być rozpatrywane ani przez organy administracji publicznej, ani przez Sąd. Zagadnienia te dochodzone mogą być bowiem wyłącznie w trybie powództwa cywilnego przed sądem powszechnym. Wskazać również należy, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach dotyczyło jedynie zbadania legalności zaskarżonych postanowień, wydanych przez organy nadzoru budowlanego w postępowaniu egzekucyjnym. Dlatego też niemożliwym było ustosunkowanie się do zasadności zarzutu skarżącego dotyczącego żądania unieważnienia decyzji z dnia [...] r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. nakazującego rozbiórkę garażu blaszanego. Kwestie te mogą być bowiem rozpatrywane w nadzwyczajnym trybie administracyjnym opartym na art. 156 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego / t.j. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 ze zm./, po uprzednim złożeniu stosownego wniosku przez zainteresowanego. Reasumując zatem powyżej przedstawione uwarunkowania faktyczne i prawne należy skonstatować, że niemożliwe było skumulowanie żądań strony celem rozpoznania ich w jednym postępowaniu. Poszczególne bowiem kwestie podlegają odrębnym reżimom prawnym i właściwości innych organów, sądów. W celu zatem dochodzenia konkretnych roszczeń niezbędnym jest złożenie odpowiednich pism procesowych do uprawnionych, ustawowo umocowanych do ich rozpoznania instytucji. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.