II SA/Gl 631/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant referent Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpadów p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej Spółce kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Stanowiące przedmiot zaskarżenia zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] r. nr [...] zostało skarżącej Spółce z.o.o. "A" doręczone w dniu 15 września 2010 r. Zarządzenie zawierało prawidłowe pouczenie o terminach i trybie jego zaskarżenia. Pismem opatrzonym datą nagłówkową 29 września 2010 r., nadanym jednak w placówce pocztowej, jak wynika z pieczątki na kopercie, dopiero w dniu 30 września 2010 r. Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei pismem z dnia 26 listopada 2011 r. Spółka wniosła skargę na wskazane wyżej zarządzenie pokontrolne. Po uzyskaniu od organu informacji, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione z uchybieniem terminu (1 dzień po upływie ustawowego terminu) skarżąca Spółka w dniu 3 grudnia 2010 r. złożyła skierowany do organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu Spółka przyznała, iż wezwanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, wskazując jednak, że z powodu omyłkowego odnotowania w prowadzonej w Spółce książce podawczej daty doręczenia zarządzenia pokontrolnego (16 września 2010 r. zamiast rzeczywistej daty 15 września 2010 r.) - pozostawała w przekonaniu, iż wezwanie wniosła w terminie. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. odmówił przywrócenia wnioskowanego terminu. Z uwagi na to, że wskazane wyżej postanowienie zostało przez stronę zaskarżone do organu administracji wyższego stopnia, a w konsekwencji strona zwróciła się do Sądu o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii wstępnej, tut. Sąd postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji. W wyniku przekazania Sądowi pismem GIOŚ z dnia [...] r. informacji, iż powyższe postanowienie nie zostało przez stronę zaskarżone, a tym samym uzyskało przymiot prawomocności, Sąd postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r. podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (do takich należy skarżone zarządzenie pokontrolne). Skargę można jednak wnieść pod warunkiem wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. było zatem wystąpienie przez skarżącą Spółkę, w ustawowym terminie, z wezwaniem, o którym mowa powyżej. Bezspornym w sprawie jest jednak, co skarżąca przyznała składając do organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania, iż wprawdzie strona skarżąca wezwanie takie złożyła, jednak uczyniła to z uchybieniem terminu ustawowego. Termin ten mijał bowiem w dniu 29 września 2010 r., natomiast skarżąca nadała pismo stanowiące wezwanie dopiero w dniu 30 września 2010 r. tj. piętnastego dnia od daty doręczenia zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Pomimo skierowanego do organu wniosku o przywrócenie terminu, termin ten przywrócony nie został, a ostateczne w tej mierze postanowienie GIOŚ stało się prawomocne. W konsekwencji jednoznacznym jest, że wniesionej do tut. Sądu skargi strona nie poprzedziła odpowiadającym prawu wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym nie została spełniona przesłanka warunkująca dopuszczalność skutecznego wniesienia skargi. W świetle wskazanych okoliczności skarga jako niedopuszczalna z uwagi na brak prawidłowego w zakresie terminu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.