II SA/Gl 639/11

WyrokWSA w Gliwicach2011-10-27

Skład orzekający: Leszek Kiermaszek, Iwona Bogucka, Rafał Wolnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na pismo organu pierwszej instancji, które nie zostało nazwane zażaleniem, ale kwestionuje stanowisko organu o braku podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego, jest prawidłowe, czy też pismo to powinno być potraktowane jako zażalenie na bezczynność organu?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nieprawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na pismo organu pierwszej instancji, które, mimo braku formalnego nazwania go zażaleniem, w rzeczywistości kwestionowało stanowisko organu o braku podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że pismo to powinno być potraktowane jako zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 § 1 Kpa, ponieważ jego treść, a nie nazwa, decyduje o charakterze pisma. Niewłaściwe potraktowanie pisma przez organ odwoławczy pozbawiło stronę możliwości kontroli postępowania organu pierwszej instancji.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie samowolnego zamurowania okien. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że czynność ta nie stanowi budowy ani przebudowy w rozumieniu Prawa budowlanego. Skarżąca skierowała do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo nazwane "zażaleniem", w którym kwestionowała stanowisko organu pierwszej instancji i podważała pogląd, że zamurowanie okien nie wymaga zgłoszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia, uznając, że pismo skarżącej nie było postanowieniem zaskarżalnym i nie było podstaw do jego rozpoznania. Skarżąca wniosła skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł, że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz sądowy Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wykonania określonych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem)złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 10 maja 2010 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. B. S. wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie samowolnego zamurowania dwóch okien przez U. i M. O. w budynku położonym w K. przy ulicy [...] (jednego w lokalu nr [...] stanowiącego ich własność, a drugiego w części wspólnej budynku). W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pismem z dnia 19 maja 2010 r. nr [...] poinformował B. S., że zamurowanie otworu okiennego nie stanowi ani budowy, ani przebudowy lub remontu obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane. Brak jest więc podstaw do ingerencji ze strony organu nadzoru budowlanego, a ewentualnych roszczeń można dochodzić na drodze cywilnej przed sądem powszechnym. Ze stanowiskiem tym nie zgodziła się B. S., czemu dała wyraz w dwóch pismach z dnia 31 maja 2010 r. oraz 6 lipca 2010 r. skierowanych do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W pierwszym z nich wniosła o interwencję, gdyż brak jest podstaw do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. W drugim zaś, nazwanym "zażaleniem na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2010 roku" wskazała, że roboty polegające na zamurowaniu okien w budynku na nieruchomości stanowiącej współwłasność wymagają zgłoszenia. Wobec niedokonania takiego zgłoszenia na organie nadzoru budowlanego ciąży obowiązek zwalczania samowoli budowlanej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził niedopuszczalność zażalenia na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 maja 2010 r. W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 141 § 1 Kpa stronie służy zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienia wyłącznie wtedy, gdy kodeks tak stanowi. Dla możliwości złożenia zażalenia kluczowe znaczenie mają więc dwie kwestie: zaskarżony akt winien stanowić postanowienie w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a nadto postanowienie to jest postanowieniem zaskarżalnym. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie organu odwoławczego, nie zaistniała żadna z tych przesłanek. W zaskarżonym piśmie poinformowano jedynie B. S., że brak jest podstaw do wszczęcia merytorycznego postępowania. Poza tym, w dacie skierowania do niej tego pisma nie obowiązywał jeszcze art. 61a Kpa, który wprowadził konieczność wydawania zaskarżalnych postanowień o odmowie wszczęcia postępowania, takiego postanowienia organ nie wydał. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach B. S. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniu temu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61a Kpa przez jego niezastosowanie, naruszenie art. 3 pkt 7 i 8 w związku z art. 28 i art. 29 ustawy – Prawo budowlane przez przyjęcie, że zamurowanie okien nie stanowi robót budowlanych, co za tym idzie, że nie wymaga pozwolenia na budowę, a nadto naruszenie § 57 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez niezbadanie, czy wskutek zamurowania okien pomieszczenia w budynku są odpowiednio naświetlone. W odpowiedzi na tę skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Nawiązując do zarzutów skargi wskazał, że nie może odnieść się do rzekomego naruszenia powołanych przepisów ustawy Prawo budowlane i rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż stwierdzając niedopuszczalność zażalenia nie był nawet władny do oceny w tym zakresie. Z kolei zarzut naruszenia art. 61a Kpa jest bezzasadny, gdyż zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej zawartych, ale z powodów które sąd administracyjny nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, obowiązany był wziąć pod rozwagę z urzędu. Podstawę do dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego w jego całokształcie stwarza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa. W punkcie wyjścia rozważań zgodzić się należy z poglądem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że stronie służy zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienia i to tylko wówczas, gdy kodeks tak stanowi, wynika to z brzmienia art. 141 § 1 Kpa. Oznacza to, że na pismo organu skierowane do strony zażalenie nie przysługuje. Trafnie również zauważa ten organ, że w sytuacji wniesienia zażalenia na pismo art. 134 w związku z art. 144 Kpa stwarza podstawę do wydania przez organ odwoławczy postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Jednakże podjęcie przez organ odwoławczy takiego postanowienia wymaga stanowczego ustalenia, że pismo strony w istocie stanowi środek odwoławczy w postaci zażalenia, o którym mowa w Rozdziale 11 Działu II Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy mieć na uwadze, że nie nazwa, lecz treść pisma decyduje o jego charakterze. O tym zaś jaki charakter ma pismo decyduje sama strona. O ile treść pisma jest niejednoznaczna, wnioski w nim zawarte są nieprecyzyjne, względnie gdy zachodzą wątpliwości co do rzeczywistych intencji strony, rzeczą organu administracji jest wezwanie strony do sprecyzowania charakteru pisma, przede wszystkim wskazania w sposób jednoznaczny żądania. W odniesieniu do zażaleń dodatkowo należy mieć na względzie, że Kodeks postępowania administracyjnego oprócz procesowej instytucji zażalenia na postanowienie, zna również inny środek w postaci zażalenia, który jest określany mianem środka zwalczania bezczynności organu administracyjnego. W myśl bowiem art. 37 § 1 Kpa za niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyczerpanie zaś na drodze administracyjnej środka zaskarżenia w postaci zażalenia w świetle art. 52 Ppsa warunkuje dopuszczalność skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy nie miał w polu widzenia wszystkich tych okoliczności przyjmując w sposób jednoznaczny, że pismo skarżącej z dnia 6 lipca 2010 r. stanowi zażalenie na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 maja 2010 r. Aczkolwiek tak zostało nazwane, tym niemniej zgodnie z tym co rozważono nie nazwa lecz treść pisma winna była zdecydować o jego charakterze, zgodnym z intencjami skarżącej. W piśmie tym skarżąca kwestionowała stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że brak jest podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie samowoli budowlanej. Co więcej, podważała pogląd tego organu, że roboty polegające na zamurowaniu otworów okiennych w budynku nie podlegają reglamentacji organu administracji architektoniczno-budowlanej. Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, bez potrzeby wzywania skarżącej o sprecyzowanie charakteru pisma z dnia 6 lipca 2010 r., istniały powody do potraktowania go jako zażalenia, jednakże wniesionego w trybie art. 37 § 1 Kpa, na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. polegającą na nierozpoznaniu sprawy legalności robót wykonanych w budynku przy ulicy [...] w K. Podzielenie stanowiska organu odwoławczego w konsekwencji prowadziłoby do sytuacji, że skarżąca pozbawiona zostałaby możliwości dokonania kontroli zgodności z prawem postępowania organu pierwszej instancji. W dacie skierowania do skarżącej pisma nie obowiązywał zaś jeszcze przepis art. 61a Kpa nakładający na organ obowiązek wydania zaskarżalnego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie pochodzi od osoby niebędącej stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Zupełnie oddzielną kwestią jest zasadność twierdzeń skarżącej, iż wykonane roboty w postaci zamurowania dwóch otworów okiennych stanowią samowolę budowlaną. Z tych względów zaskarżone postanowienie, jako wydane bez rozważenia wskazanych okoliczności, przede wszystkim zaś bez dokonania oceny, czy stanowi zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 Kpa, narusza przepisy art. 134 w związku z art. 144 Kpa przez ich zastosowanie, a naruszenie to mogło mieć wpływ i to istotny na wynik sprawy. Stwarza to podstawę do uchylenia kontrolowanego postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa i orzeczenia, że postanowienie to nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 Ppsa). O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 200 Ppsa zasądzając od organu na rzecz skarżącej zwrot wpisu od skargi (100 zł) oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika procesowego będącego radcą prawnym powiększone o opłatę skarbową od pełnomocnictwa (257 zł). W toku ponownego rozpatrzenia sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pismo skarżącej z dnia 6 lipca 2010 r., nazwane zażaleniem, potraktuje jako zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wniesione w trybie art. 37 § 1 Kpa. Wypowiadając się w kwestii, czy zażalenie jest uzasadnione w pierwszej kolejności zajmie stanowisko, czy dopuszczalne było załatwienie sprawy przez Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w K. w następstwie wystąpienia strony w drodze pisma wyjaśniającego, czy też konieczne było wszczęcie postępowania, przeprowadzenie w jego toku postępowania wyjaśniającego, a następnie załatwienie sprawy w drodze decyzji. Wyrazi również pogląd, czy prace polegające na zamurowaniu dwóch otworów okiennych w budynku mieszkalnym stanowią roboty budowlane (art. 3 pkt 7 ustawy – Prawo budowlane), które wymagają pozwolenia na budowę, zgłoszenia względnie zwolnione są od obowiązku uzyskania pozwolenia lub dokonania zgłoszenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło