II SA/Gl 64/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-04-10

Skład orzekający: Włodzimierz Kubik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, uznając, że skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu. Sąd podkreślił, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga spełnienia przesłanek określonych w przepisach PPSA, w tym uprawdopodobnienia braku winy strony w uchybieniu terminu, a także dokonania czynności procesowej, której nie dokonano w terminie.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. dotyczącą opłaty adiacenckiej. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni, informując o odrzuceniu skargi w przypadku niewykonania wezwania. Pełnomocnik skarżącej złożył pismo z uzupełnieniem po terminie, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu, wskazując na trudności w ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono skarżącej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pismem z dnia [...] r. C. K. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] nakładającą na C. K. opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po scaleniu położonych w K. działek nr [...] o pow. [...] ha, działki nr [...] o pow. [...] ha oraz działki nr [...] o pow. [...] ha. Na podstawie zarządzenia z dnia 23 stycznia 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie kwoty jaką skarżąca kwestionuje, w szczególności, czy stanowi ją cała opłata w wysokości [...] zł. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono pełnomocnikowi skarżącej siedmiodniowy termin, informując go jednocześnie, iż nieusunięcie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu [...] r. (czwartek – dzień roboczy). W piśmie z dnia [...] r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu [...] r., a więc po upływie terminu, pełnomocnik skarżącej podał wartość przedmiotu zaskarżenia, wskazując, iż stanowi ją cała opłata w wysokości [...] zł. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formlanego skargi. W jego uzasadnieniu wskazał przede wszystkim, iż skarżąca chciała ustalić wszelkie okoliczności, które mogłyby zmienić na korzyć Urzędu Gminy K. wartość przedmiotu zaskarżenia. Tym samym wystąpiła do Urzędu Gminy o ustalenie wartości jednego metra powierzchni działki przed wykonaniem urządzeń infrastruktury, jednakże do chwili obecnej nie udało jej się tego ustalić. Wobec braku jakichkolwiek możliwości określenia tej wartości, skarżąca wskazała jako wartość przedmiotu zaskarżenia całą wysokość wymierzonej opłaty adiacenckiej, tj. kwotę [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu przez stronę, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wskazać przede wszystkim należy, iż rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy mieć na uwadze prawo strony do rozpoznania sprawy przez Sąd. Okoliczności przedstawione we wniosku uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu oświadczyła, iż uchybiła terminowi, jednakże podniosła okoliczności, które nie pozwoliły jej na dochowanie terminu, a jednocześnie z wnioskiem uzupełniła brak formalny skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło