II SA/Gl 64/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej Spółce termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu Na podstawie zarządzenia z dnia 1 lutego 2011 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej (np. aktualny odpis KRS-u). Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania wobec niezastania odbiorcy awizowano w dniu 22 lutego 2011 r. umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji, a następnie powtórnie w dniu 2 marca 2011 r., przesyłka ta nie została jednakże podjęta. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 15 marca 2011 r. nie uzupełniono braku formalnego skargi, nie uiszczono również należnej opłaty sądowej. W piśmie z dnia [...] r. skarżąca Spółka zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przy ulicy [...] siedzibę ma wiele firm, w tym skarżąca Spółka. Kierowane do skarżącej awiza Poczty Polskiej dotyczące przesyłki Sądu, zostały odebrane omyłkowo przez Kancelarię Doradcy Podatkowego M. K. Kancelaria ta przekazała następnie przedmiotowe awizo skarżącej Spółce w dniu 11 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższych czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 ( 1 p.p.s.a. Wskazać przede wszystkim należy, iż rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy mieć na uwadze prawo strony do rozpoznania sprawy przez Sąd. Skarżąca w sposób przekonywujący uwiarygodniła swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że awiza dotyczące przesyłki sądowej, w związku z tym, że pod tym samym adresem swoją siedzibę ma wiele firm, nie dochodziły do skarżącej, co z kolei uniemożliwiło jej uzupełnienie braku formalnego skargi i uiszczenie wpisu w terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.