II SA/Gl 64/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. P. w przedmiocie wymierzenia Staroście [...] grzywny za niewykonanie wyroku sądu w sprawie opłaty za wydanie karty pojazdu 1. wymierza Staroście [...] grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] r. M. P. wniósł o ukaranie organu grzywną za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2011 r. – sygn. akt II SA/ Gl 880/10, żądając wymierzenia organowi grzywny w wysokości 5000 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W skardze wskazał, iż przywołanym wyrokiem Sąd uchylił akt Starosty [...] z dnia [...]r. Nr [...], którym odmówiono dokonania zwrotu żądanej kwoty w wysokości 425 zł za wydanie karty pojazdu marki [...] nr rej. [...], zarejestrowanego w dniu [...] r.. Wskazał, ze wyrok ten stał się prawomocny z dniem 2 maja 2011 r., a wraz z aktami został doręczony organowi w dniu 9 maja 2011 r. Pomimo upływu blisko miesiąca organ nie tylko nie wydał nowej decyzji, lecz również nie dokonał jakiejkolwiek czynności procesowej zmierzającej do zakończenia postępowania administracyjnego. Wobec powyższego pismem z dnia [...] r. wezwał organ do wykonania wskazanego wcześniej wyroku Sądu, wskazując, że konsekwencja dalszej bezczynności organu będzie uruchomienie trybu przewidzianego w art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi w dniu [...] r. uzyskał pismo informujące, że wymieniony wyrok został wykonany- tj. w dniu [...] r. przekazano kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wobec dalszego niewywiązywania się z ustawowych obowiązków, wniesienie niniejszej skargi stało się zasadne, gdyż jest niedopuszczalne by Starosta [...] dalej ignorował prawomocny wyrok Sądu. Wymierzenie kary w żądanej wysokości jest zasadne i nie będzie ani zbyt represyjne, ani zbyt łagodne. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wnosząc o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania wyjaśnił, iż wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu aktu Starosty [...] a także zasądzeniu od Starosty na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem kosztów postępowania. W dniu [...] r. organ dokonał zapłaty na rzecz skarżącego kwoty 100 zł. Wobec wpływu do Starosty pisma skarżącego wzywającego organ do wykonania wymienionego powyżej wyroku, pismem z dnia [...] r. organ wyjaśnił, że wyrok ten został wykonany poprzez uiszczenie zasądzonych kosztów postępowania. Podniesiono także, że Sąd nie zobowiązał organu do dokonania zwrotu kwoty za wydanie karty pojazdu. Nadto dodano, że skarżący był informowany o możliwości dochodzenia roszczenia na drodze sądowej przed sądem powszechnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (...), strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 880/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżony akt Starosty [...] z dnia [...] r. odmawiający dokonania zwrotu żądanej nadpłaty za wydanie karty pojazdu oraz zasądził na rzecz skarżącego M. P. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do Starosty [...] o wykonanie wymienionego powyżej wyroku. Wypełnił tym samym obowiązek przewidziany w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi organ – Starosta [...] poinformował go, że wymieniony wyrok został wykonany poprzez przekazanie kwoty 100 zł- zasądzonej jako zwrot kosztów postępowania sądowego. Regulacja przewidziana w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie pozostawia Sądowi swobody działania, nie przewidując możliwości odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny, jeżeli spełnione zostały przesłanki wymienione w tym przepisie. Z akt sprawy wynika zaś, że wspomnianym w sprawie wyrokiem z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 880/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżony akt Starosty [...] z dnia [...] r. oraz zasądził na rzecz skarżącego M. P. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Aktem tym odmówiono M. P. dokonania zwrotu żądanej nadpłaty za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...] numer rejestracyjny [...], zarejestrowanego w dniu [...] r. W uzasadnieniu tego wyroku (ostatnia strona) Sąd stwierdził, że przy "ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] zobligowany jest zatem do ustalenia, w jakiej wysokości skarżący winien uiścić opłatę za wydanie karty pojazdu, kierując się kryteriami wynikającymi z art. 77 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a następnie zwrócić skarżącemu uiszczoną kwotę wartość tę przewyższającą. Pomocnym w zakresie ustalenia wysokości kwoty podlegającej zwrotowi winien być przepis § 1 ust. 1 obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 marca 2006 r., zgodnie z którym opłata za wydanie karty pojazdu wynosi 75 zł". Zatem, wobec wyraźnego wykluczenia możliwości zastosowania w sprawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. (uznając ten przepis za niekonstytucyjny już w dacie jego zastosowania przez organ) obowiązkiem organu było, po zwrocie akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, w przewidzianym prawem terminie (art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 286 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) przeprowadzić ponowne postępowanie w sprawie zwrotu żądanej nadpłaty za wydanie karty pojazdu dla wymienionego pojazdu. Wykonując wymieniony powyżej wyrok Starosta [...] winien zatem nie tylko przekazać na rzecz skarżącego zasądzoną kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego, ale przede wszystkim w wyniku ponownego postępowania doprowadzić do zwrotu skarżącemu żądanej nadpłaty. Pomimo, jednak skierowanego doń pisma skarżącego domagającego się wykonania tego wyroku, organ nie zareagował i nie wykonał wyroku, błędnie przyjmując, że nie został do niczego zobowiązany. Wprawdzie cytowany wyrok faktycznie nie zasądzał na rzecz skarżącego żadnej żądanej kwoty, to jednak organ w końcowej części uzasadnienia został zobowiązany do przeprowadzenia ponownego postępowania przy uwzględnieniu wskazanych wytycznych, a zatem co najmniej wydania nowego aktu w sprawie, co niestety nie nastąpiło. Wszystko to musi prowadzić do stwierdzenia, że organ nie wykonał obowiązku, nałożonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 9 lutego 2010r, co przesądza o tym, że zachodzą okoliczności uzasadniające do wymierzenia organowi grzywny. Zgodnie z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z redakcji tego przepisu wynika zatem, że prawo określa tylko górną granicę tej grzywny, nie wprowadzając żadnych ograniczeń w stosunku do jej dolnej granicy. Zgodnie z wymienionymi przepisami wysokość grzywny ma spełniać funkcję dyscyplinująco - restrykcyjną zmierzającą do nakłonienia organu do wykonania bez zwłoki nałożonego na niego w wyroku obowiązku. Ustalając wysokość grzywny sąd powinien zastosować jej markowanie w zależności od stopnia zawinienia organu w niewykonaniu wyroku. W kontrolowanej sprawie bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Naruszony bowiem został, przynajmniej częściowo, art. 153 cytowanej powyżej ustawy, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że wymieniony powyżej wyrok, został przynajmniej częściowo (poprzez zwrot zasądzonych kosztów postępowania sądowego) wykonany, a także uwzględniając wartość roszczenia, którego domagała się od organu strona skarżąca, w ocenie Sądu, wysokość nałożonej na organ grzywny jest adekwatna do okoliczności sprawy i uchybień organu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Staroście [...] grzywnę w kwocie 1000 zł, działając w trybie art. 154 § 1 i § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.