II SA/Gl 640/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-08-20

Skład orzekający: sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o wyjaśnieniu kwestii ustalenia granic działki, które nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem lub czynnością wymienioną w art. 3 § 2 PPSA, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna wyłącznie w odniesieniu do ściśle określonych aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 PPSA, takich jak decyzje administracyjne czy postanowienia. Pismo organu informujące o wyjaśnieniu kwestii ustalenia granic działki, które nie ma charakteru decyzji ani innego aktu wymienionego w tym przepisie, nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wobec tego skargę na takie pismo należy odrzucić jako niedopuszczalną.
Stan faktyczny
J. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Starosty dotyczące ewidencji gruntów i budynków. W piśmie tym organ poinformował skarżącego, że wszelkie kwestie w sprawie ustalenia granic działki zostały już szczegółowo wyjaśnione. Sąd uznał, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. J. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W ww. piśmie organ poinformował skarżącego, że wszelkie kwestie w sprawie ustalenia granic działki zostały dotychczas szczegółowo wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosowanie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na następujące akty prawne i czynności: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI wyżej przywołanej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika z powołanego art. 3 P.p.s.a. właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działalności administracji publicznej. Oceniając zaś charakter zaskarżonego pisma organu należy stwierdzić, że nie jest ono ani decyzją administracyjną w rozumieniu przepisu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), ani też aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Decyzja administracyjna jest władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym o przepisy prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Natomiast o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy czynność (akt) podjęta jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowana jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego czynność (akt) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Nie sposób uznać, aby zaskarżone pismo organu stanowiło załatwienie sprawy administracyjnej w rozumieniu powyższych przepisów. Ponadto, z akt sprawy nie wynika aby w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja lub inny akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Na marginesie można jeszcze dodać, że z akt sprawy nie wynika aby skarżący wykazał interes prawny dotyczący przebiegu granicy działki nr 1 ponieważ przedmiotowa nieruchomość stanowi własność J. i E. L. Wyżej wymienieni zmarli, jednak sprawy spadkowe nie zostały jeszcze uregulowane. Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło